محمد باقر النجفي
69
مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى )
بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ . فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي عَاجِلِ أَمْرِكُمْ ، وَ آجِلِهِ فِي السِّرِّ وَ الْعَلانِيَةِ ، فَإِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَ يُعَظِّمْ لَهُ أَجْراً ، وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِيماً ، وَ إِنَّ تَقْوَى اللَّهِ تُوقِي مَقْتَهُ ، وَ تُوقِي عُقُوبَتَهُ ، وَ تُوقِي سَخَطَهُ وَ إِنَّ تَقْوَى اللَّهِ تُبَيِّضُ الْوُجُوهَ وَ تُرْضِي الرَّبَّ وَ تَرْفَعُ الدَّرَجَةَ . خُذُوا بِحَظِّكُمْ وَ لا تُفْرِطُوا فِي جَنْبِ اللَّهِ فَقَدْ عَلَّمَكُمُ اللَّهُ كِتَابَهُ ، وَ نَهَجَ لَكُمْ سَبِيلَهُ ، لِيَعْلَمَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ يَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ ، فَأَحْسِنُوا كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ، وَ عَادُوا أَعْدَاءَهُ ، وَ جَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ ، هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ ، لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ ، وَ يَحْيَا مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ، فَأَكْثِرُوا ذِكْرَ اللَّهِ ، وَ اعْمَلُوا لِمَا بَعْدَ الْيَوْمِ ، فَإِنَّهُ مَنْ يُصْلِحْ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ يَكْفِهِ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ ، ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يَقْضِي عَلَى النَّاسِ ، وَ لا يَقْضُونَ عَلَيْهِ ، وَ يَمْلِكُ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ » . « 1 »
--> ( 1 ) . « ستايش ، خاصِ خداست . او را ستايش مىكنم و از او اعانت مىجويم و آمرزش مىخواهم و هدايت مىطلبم . به او ايمان دارم و او را انكار نمىكنم و از هر كه انكار وى كند ، دورى مىگزينم و شهادت مىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست كه تنها و بىشريك است و شهادت مىدهم كه محمد بنده و پيامبر او است كه وى را با هدايت و نور و پند هنگام فترت پيامبران و كميابى علم و ضلالت مردم و پايان يافتن زمان و نزديكى رستاخيز و قرب اجل فرستاد ، هركه اطاعت خدا و پيامبر كند ، هدايت يافته و هر كه عصيان ايشان كند گمراه شده و تقصير كرده و به ضلالى سخت افتاده . شما را به پرهيزكارى خدا سفارش مىكنم . نكوترين اندرزى كه مسلمان به مسلمان دهد . اين است كه وى را به كار آخرت ترغيب كند و بهپرهيزكارى خدا فرمان دهد از آنچه خدايتان بيم داده ، بترسيد كه اندرزى بهتر از اين نيست و تذكارى بهتر از اين نيست . اين مايهء پرهيز كسى است كه با بيم و ترس بدان عمل كند و ياورى نكو براى آن چيزهاست كه از كار آخرت مىخواهد ، هركه روابط نهان و آشكار خويش با خدا به صلاح آرد و از آن جز رضاى خدا نخواهد براى وى در دنيا نام نيك خواهد بود و پس از مرگ آندم كه انسان با اعمال خويش نياز دارد ، ذخيره خواهد بود و هر چه جز اين باشد دوست دارد كه ميان وى و آن فاصلهاى بسيار باشد . خداوند شما را از خويش مىترساند كه خدا به بندگان خود مهربان است . قسم به آنكه گفتار خويش راست كرد و وعدهء خويش انجام داد كه خلاف در اين نيست كه خداى و الا گويد : « گفتار نزد من تغيير نپذيرد و من ستمگر بندگان نيستم . » در كار ، حاضر و در نهان و عيان از خدا بترسيد كه هر كه از خدا بترسد گناهان وى را محو كند و به او پاداش بزرگ دهد و هر كه از خدا بترسد كاميابى بزرگ يافته است . ترس خدا از دشمنى و عقوبت و خشم وى مصون مىدارد . ترس خدا چهره را سپيد و خدا را خشنود و مرتبت را بلند مىكند . بهرهء خويش برگيريد و در قبال خدا تقصير مكنيد . خدا كتاب خويش را به شما تعليم داد و راه خويش را بر شما روشن كرد تا كسانى كه راستگويند معلوم دارد و دروغگويان را معلوم . پس چنان كه خدا با شما نكويى كرده ، نكويى كنيد و با دشمنان وى دشمنى كنيد و در راه خدا ، چنان كه شايستهء جهاد كردن است ، جهاد كنيد كه او شما را برگزيد و مسلمانتان ناميد تا هر كه هلاك شد به دليلى هلاك شود و هر كه حيات يافت بهدليلى حيات يابد كه نيرويى جز به تأييد خدا نيست . پس ياد خدا را بسيار كنيد و براى پس از مرگ كار كنيد كه هر كه روابط خويش را با خدا به صلاح آرد ، خدا مناسبات وى را با مردم كفايت كند كه خدا بر مردم قضا مىراند و مردم بر خدا قضا نمىراند . او اختيار دار مردم است و مردم اختيار دار او نيستند . خدا بزرگ است و نيرويى جز تأييد خداى والاى بزرگ نيست . »