8 / الف : توسعهء انجام‌شده از سوى دولت سعودى سردبير روزنامهء « المدينة المنوّره » شمارهء 297 در 6 شعبان 1368 ه . ق . سرمقاله‌اى خطاب به ملك عبدالعزيز آل سعود نگاشت . وى در اين سرمقاله از پادشاه سعودى خواست تا نسبت به تعمير و توسعهء مسجد اقدام اساسى به عمل آورد . ظاهراً على حافظ و عثمان حافظ دو برادرى كه مسؤوليّت ادارهء اين روزنامه را داشتند ، اوّلين كسانى بودند كه با مقالهء يادشده ، موضوع و اهميّت امر توسعهء مسجدالنّبى را براى نخستين بار پس از عثمانىها زبانزد خاص و عام كردند . على حافظ كه از نويسندگان و پژوهندگان مدينه است ، بعدها كتابى تحت عنوان « فصولٌ من تاريخ المدينة المنوّره » نگاشت كه در آنجا به شرح پيشنهاد و اقداماتى كه متعاقب آن صورت پذيرفت ، پرداخت و گزارش مجمل و قابل استنادى در اين خصوص ارائه داد . در اين سرمقاله ، به اهميّت و ضرورت توسعهء مسجد ، با توجّه به كثرت روزافزون زائران ، خاصه در ايّام ذىالحجّةالحرام اشاره شده و تداوم سنّت تعمير و توسعهء مسجد را از عصر رسول تا عبدالمجيد عثمانى ، امرى پسنديده و مبتنى بر رعايت مصالح و رفاه حال مسلمانان زائر دانسته است . پس از انتشار مقاله ، ملك عبدالعزيز پاسخى خطاب به نويسندگان سرمقاله ارسال داشت كه در شمارهء 301 مورّخ 5 رمضان 1368 ه . ق . درج گرديد . ملك در اين نامه ضمن اعلام آمادگى و موافقت خود از انجام چنين برنامه‌اى ، خاطرنشان كرده بود كه موضوع را پس از پايان موسم حج پىگيرى خواهد كرد . نتيجه مذاكرات و مطالعات تا 5 شوّال 1370 ه . ق . به طول انجاميد و در اين تاريخ هيئتى كه براى همين منظور از طرف ملك عبدالعزيز انتخاب شده بودند ، به خريدارى خانه‌ها و دكان‌هاى موجود در جهات شرقى و غربى ، خاصه سمت شمالى يا شامى ( حدّ نهايى توسعهء مسجد در زمان عبدالمجيد عثمانى ) مبادرت ورزيدند . شيخ محمد صالح