كه نظر مىافكندم ، سنگ‌هاى قديمى و ديوارهاى كهن آن را مىديدم كه به سبك ويژهء آن سالها ساخته شده است . گاه جلو رفته و به سنگى دست مىزدم و در عالم رؤيا به من گفته مىشد كه اين سنگ دست نشاندهء حضرت ابراهيم عليه السلام و يا مربوط به دوران قريش است . مدت زيادى را در آنجا گذراندم . از پلهء بسيار باريك و نسبتا تاريكى بالا رفتم كه سرتاسر پلهء ياد شده ، از خاك پوشيده شده بود ؛ به طورى كه اثر پاى خويش را بر روى آن مىديدم . چند روزى از اين خواب نگذشته بود كه سرور عزيزم جناب حجة الإاسلام والمسلمين آقاى سيد على قاضى عسكر ، كتاب « التاريخ القويم لِمَكّة و بيت‌اللَّه الكريم » را به اينجانب معرفى نمود . پس از مطالعهء آن ، به ياد خوابم افتادم و زواياى تاريخ كهن را در لابلاى اين تاريخ احساس مىكردم . شيفتهء ترجمهء آن شدم . بدان همّت گماردم ، تا اينكه بخشهاى ويژه‌اى از آن را به فارسى برگرداندم . اين مجموعه ، افزون بر شيرينى و جذابيت ، داراى اطلاعات خاصّ و جالبى است كه در هيچ كتاب تاريخى عنوان نگرديده است ؛ زيرا مؤلف كتاب كه خود يكى از ناظران و دست اندركاران طرح توسعهء مسجدالحرام در سال 1377 هجرى بوده ، به نكات و مطالب سودمندى دست يافته و آنها را به رشتهء تحرير در آورده است . همچنين وى به مقام ابراهيم راه يافته و در حالىكه آن را در دامن خويش قرار داده به تحقيق از اين سنگ پرداخته است . او سنگهاى آشكار و سطحى ديوارهاى كعبه را از برون ، به هنگامى كه جامهء كعبه را از روى آن برداشته بودند ، شمارش كرده است . اميد است اين اثر ، مورد قبول درگاه حق تعالى قرار گيرد و ذخيره‌اى باشد براى روز جزا ؛ روزى كه « لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُون » . و ما توفيقى الّا باللَّه العلى العظيم هادى انصارى آذرماه سال 1377 / شعبان سال 1419