مىكردند ، و آب و علف به او نمىدادند ، تا جان سپرد ، و متوفى روز رستاخيز بر آن سوار شود ، و پياده محشور نگردد . 4 - شترى را در كنار قبر پى مىكردند از آنجا كه شخص متوفى ، در دوران زندگى براى عزيزان و ميهمانان خود ، شتر نحر مىكرد ؛ براى تكريم از متوفى و سپاسگزارى از او ، بازماندگانش در پاى قبر او ، شترى را به طرز دردناكى پى مىكردند . 5 - قسمت ديگرى از خرافات براى رفع نگرانى و ترس ، از وسايل زير استفاده مىكردند : موقعى كه وارد دهى مىشدند و از بيمارى و با ، يا ديو مىترسيدند ، براى رفع ترس در برابر دروازهء روستا ، 10 بار صداى الاغ مىدادند و گاهى اين كار را با آويختن استخوانِ روباه به گردن خود ، توأم مىنمودند . و اگر در بيابانى گم مىشدند ، پيراهن خود را پشت‌رو مىكردند و مىپوشيدند . موقع مسافرت كه از خيانت زنان خود مىترسيدند ، براى كسب اطمينان نخى را بر ساقه يا شاخهء درختى مىبستند ، موقع بازگشت اگر نخ به حال خود باقى بود ، مطمئن مىشدند كه زن آنها خيانت نورزيده است ، و اگر باز ، يا مفقود مىگرديد ، زن را به خيانت متهم مىساختند . اگر دندان فرزند آنان مىافتاد ، آن را با دو انگشت به سوى آفتاب پرتاب كرده مىگفتند : آفتاب ! دندان بهتر از اين بده . زنى كه بچه‌اش نمىماند ؛ اگر هفت بار بر كشتهء مرد بزرگى قدم مىگذاشت ، معتقد بودند كه : بچهء او باقى مىماند و . . . اين بود مختصرى از انبوه خرافاتى كه محيط زندگى اعرابِ دوران جاهليت را تاريك و سياه ، و فكر آنها را از پرواز به اوج تعالى بازداشته بود . مبارزهء اسلام با خرافات اسلام با اين خرافه‌ها ، از طرق مختلفى مبارزه كرده است . هنگامى كه