آياتى چند كه خاطر سران خوشگذران بىخبر قريش را سخت مضطرب مىساخت ، مىآوريم . « روزى كه رستاخيز ، برپا مىشود ، انسان از برادر ، مادر ، پدر ، زن ، فرزندان خود مىگريزد ، هركس در آن روز به خود مشغول است » « 1 » هنگامى كه آنها در كنار كعبه ، پياله‌ها سر مىكشيدند ، يك مرتبه اين ندا به گوش آنها مىرسيد : « هر وقت پوست‌هايشان بر اثر آتش از بين برود ، آن را تبديل مىنمائيم تا عذاب را بچشند » ؛ « 2 » چنان مضطرب ، و پريشان مىگشتند كه بىاختيار ، جام‌ها را كنار گذارده و ترس و لرز بر آنها حكومت مىكرد . 4 - ترس از جامعهء عرب مشرك حارث بن نوفل بن عبد مناف ، محضر پيامبر صلى الله عليه و آله شرفياب گرديد و عرض كرد ما مىدانيم آنچه تو از آن بيم مىدهى ، راست و پابرجاست . ولى هرگاه ما ايمان بياوريم ، عرب مشرك ما را از سرزمين خود بيرون مىكنند . در پاسخ چنين افراد ، آيهء زير نازل گرديد . « مىگويند : هر گاه ما از اين مشعل هدايت پيروى كنيم ؛ از سرزمين خود رانده مىشويم . در پاسخ آنها بگو : مگر ما حرم خود را كه از هر فتنه و آشوبى در امن است در اختيار آنان قرار نداده‌ايم تا از هر سو از هر نوع ميوه به سوى آنها سرازير مىشود ؟ » « 3 »

--> ( 1 ) . « فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ » « سوره عبس / 33 - 37 » . ( 2 ) . « كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ » « سورهء نساء / 56 » . ( 3 ) . « وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا » « سوره قصص / 57 » .