بنابراين ، تربيت يافتهء چنين خانواده‌اى ، كسى كه از دورانِ پس از شيرخوارگى ، تحت تربيت بزرگ‌ترين فرشتهء جهان قرار گيرد ؛ حتماً بايد موحد بوده و لحظه‌اى از جادهء توحيد كنار نرود . امين قريش در كوه حرا كوه حرا ، در شمال « مكه » قرار دارد . به فاصلهء نيم ساعت مىتوان به قلهء آن صعود نمود . ظاهر اين كوه را تخته سنگ‌هاى سياهى تشكيل مىدهد و كوچك‌ترين آثار حيات در آن ديده نمىشود . در نقطهء شمالى آن ، غارى است كه انسان پس از عبور از ميان سنگ‌ها مىتواند به آن برسد ، كه ارتفاع آن به قدر يك قامت انسان است . قسمتى از داخل غار با نور خورشيد روشن مىشود ؛ و قسمت‌هاى ديگر آن در تاريكى دائمى فرو رفته است . ولى همين غار ، از آشناى صميمى خود ، شاهد حوادثى است ؛ كه امروز هم مردم به عشق استماع اين حوادث از زبانِ حال آن غار ، به سوى او مىشتابند و با تحمل رنج‌هاى فراوان ، خود را به آستانهء آن مىرسانند كه از آن ، سرگذشت « وحى » و قسمتى از زندگى آن رهبر بزرگ جهان بشريت را استفسار كنند . آن غار نيز با زبان حال خود مىگويد : اين نقطه عبادتگاه « عزيز قريش » است . او شب‌ها و روزها ، پيش از آن‌كه به مقام رسالت برسد ، در اينجا بسر مىبرد . وى ، اين نقطهء دور از غوغا را به منظور عبادت و پرستش انتخاب كرده بود . تمام ماه رمضان‌ها را در اين نقطه مىگذراند ، و در غير اين ماه گاه بيگاهى به آنجا پناه مىبرد . حتى همسر عزيز او مىدانست كه هر موقع عزيز قريش به خانه نيايد ، به طور قطع در كوه « حرا » مشغول عبادت است ؛ هر موقع كسانى را دنبال او مىفرستاد ، او را در آن نقطه در حالت تفكر و عبادت پيدا مىنمودند . او پيش از آنكه به مقام نبوت برسد ؛ دربارهء دو موضوع بيشتر فكر مىكرد : اول : او در ملكوت زمين و آسمان به تفكر مىپرداخت . در سيماى هر موجودى نور خدا ، قدرت خدا و علم خدا را مشاهده مىكرد ، و از اين طريق روزنه‌هايى از غيب به روى خود مىگشود .