در روايت ديگرى از امام ششم ( ع ) ، نقل شده است كه روزى اميرمؤمنان ( ع ) ، در مسجد كوفه ، درحالىكه قنبر نيز با وى بود ، مردى را ديد كه ايستاده بود و نماز مىخواند . اميرمؤمنان ( ع ) فرمود : اى قنبر ! به خدا سوگند ! كسى كه به ولايت ما اهل‌بيت : ، يقين داشته باشد ، بهتر از عبادت هزار سال است و اگر بنده‌اى ، هزار سال خدا را عبادت كرده باشد ؛ تا ولايت ما را نپذيرد ، خداوند آنها را از او قبول نمىكند و اگر بنده‌اى ، هزار سال خدا را عبادت كند و عمل هفتاد و دو پيامبر را بجا آورد ، خداوند اعمال او را قبول نمىكند ؛ مگر اينكه ولايت ما را بپذيرد ؛ و گرنه او را از صورت ، در آتش جهنم خواهد افكند . « 1 » همچنين از جابر بن عبدالله ، نقل شده است : اميرمؤمنان على بن ابىطالب ( ع ) شنيد كه مردى به قنبر ، دشنام مىدهد و قنبر هم قصد داشت جوابش را بدهد . اميرمؤمنان على ( ع ) ، او را صدا زد و فرمود : « قنبر ! آرام بگير و او را خوار و حقير ، رها كن ؛ تا خداوند رحمان را خشنود سازى و شيطان را خشمگين نمايى و دشمنت را مجازات كنى . سوگند به آن كس كه دانه را شكافت و جاندار را بيافريد ، مؤمن به هيچ چيز ، همانند

--> ( 1 ) . جامع الاخبار ، منسوب به شيخ صدوق ، 1354 ه . ق ، ص 203 .