قنبر در مقام شاهدِ عادل و مورد اعتماد على ( ع ) قنبر ، امين و مورد اعتماد امام على ( ع ) بود ؛ چنان‌كه براساس برخى روايات ، حضرت ( ع ) در جريان اختلافى ، نزد شُريح قاضى ، قنبر را به عنوان شاهد عادل ، براى شهادت و گواهى به نفع خود ، معرفى كرد . از جمله نقل شده است كه روزى امام على ( ع ) ، « عبدالله بن قُفل تميمى » را با زره طلحه ، در مسجد كوفه ديد . امام به او گفت : « اين زره طلحه است كه در جنگ جمل ، به خيانت از او گرفته شده است » . ولى عبدالله ، ادعاى امام ( ع ) را نپذيرفت و آن دو براى داورى ، نزد شُرَيح قاضى رفتند . اميرمؤمنان ( ع ) ، امام حسن ( ع ) را به عنوان شاهد خود طلبيد . اما شريح ، شهادت امام حسن ( ع ) را نپذيرفت و شاهد ديگرى خواست . امام ( ع ) قنبر را فراخواند و شريح اين بار نيز شهادت قنبر را چون برده است ، نپذيرفت . و در نتيجه ، اميرمؤمنان برآشفت و شريح را سرزنش كرد كه چه منعى براى شهادت برده عادل ، وجود دارد ؟ « 1 » ابن شهرآشوب ، به نقل از « حلية الاولياء و نزهة الابصار » ، روايت مشابه ديگرى را نقل كرده است كه امام على ( ع ) ، براى شكايت از مردى يهودى كه زره ايشان را برداشته بود ، نزد

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 7 ، صص 385 و 386 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 6 ، صص 273 - 275 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 2 ، ص 122 .