قنبر همچنين در تعدادى از قضاوت‌هاى اميرمؤمنان ( ع ) نقش داشت و گاه مجرى حكم و فرمان آن حضرت بود ؛ براى مثال ، در قضيه غلام و صاحبش كه عليه يكديگر ادعا كرده بودند و هريك ، خود را صاحب ديگرى دانسته بود ، امام ( ع ) براى راستىآزمايى آن دو ، به قنبر دستور داد دو سوراخ در ديوار حفر كند و هريك از آن دو ، سرشان را داخل سوراخ فرو كنند . سپس به قنبر دستور داد كه با شمشير رسول خدا ( ص ) ، گردن كسى را بزند كه برده است . يكى از آن دو نفر ، به سرعت سرش را از سوراخ ديوار بيرون آورد و مشخص شد كه او غلام واقعى و ديگرى ، صاحب وى است . « 1 » در موارد ديگرى نيز پس از صدور حكم امام ( ع ) و لزوم اجراى حدود شرعى ، قنبر به دستور امام ( ع ) ، شمشير آن حضرت را به نزد ايشان مىآورد تا امام ، حد شرعى را بر شخص گناهكار اجرا كند . « 2 » يا زمانىكه امام ( ع ) ، دست سارقانى را به جرم سرقت ، قطع كرده بود ، از قنبر خواست تا بهبودى زخم‌هايشان ، مراقبشان باشد و با آنان ، به خوبى رفتار كند . « 3 »

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 7 ، ص 425 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 307 . براى موارد مشابه اين قضيه ، ر . ك : من لا يحضره الفقيه ، محمد بن على القمى ( الشيخ الصدوق ) ، 1404 ه . ق ، ج 3 ، صص 23 و 24 ، ح 325 ؛ مناقب آل ابىطالب ، محمد بن على ( ابن شهرآشوب ) ، 1412 ه . ق ، ج 2 ، صص 423 . ( 2 ) . از جمله ر . ك : تهذيب الاحكام ، ج 10 ، ص 54 . ( 3 ) . تهذيب الاحكام ، ج 10 ، ص 127 .