اى قنبر ! ديروز مال من بودى و امروز مثل منى . پس تو را به كسى كه تو را به من بخشيده بود ، آزاد كردم . « 1 » اما اين مطلب ، در منابع تاريخى و روايى كهن ، نيامده است . همچنين از روايتى كه « مفضّل جُعفى » از امام جعفر صادق ( ع ) نقل كرده است ، چنين برمىآيد كه قنبر پس از امام على ( ع ) ، تا زمان شهادت امام حسن مجتبى ( ع ) ، حدود سال 50 ه . ق ، در خدمت ايشان بوده است . براساس اين روايت ، چون هنگام وفات امام حسن ( ع ) فرا رسيد ، به قنبر فرمود كه برود و محمد حنفيه را نزد ايشان فراخواند . او نزد امام ( ع ) حاضر شد و آن حضرت به او وصيت نمود و امام حسين ( ع ) را جانشين و امام بعد از خود ، معرفى كرد . « 2 » قنبر ، مجرى احكام اميرمؤمنان ( ع ) از امام صادق ( ع ) به نقل از امام باقر ( ع ) ، روايت شده است كه امام على ( ع ) ، در يك بيت شعر فرمود : لما رأيتُ امراً مُنكرا * أوقدتُ ناري ودَعوتُ قنبرا هرگاه چيز منكر و ناپسندى ديدم ، آتشم را بر افروختم و قنبر را طلبيدم . يا به نقل ديگرى :

--> ( 1 ) . بياض تاج الدين احمد وزير ، احمد بن محمد ( تاج‌الدين وزير ) ، 1381 ه . ش ، ج 2 ، ص 233 . ( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، صص 300 و 301 .