دومين تك‌نگارى مستقل درباره قنبر ، كتابى است به زبان عربى ، با عنوان « قنبر المذبوح فى حُبّ على ( ع ) » ، تأليف محمدرضا عبدالامير الانصارى كه بنياد پژوهش‌هاى اسلامى آستان قدس رضوى ، در سال 1413 ه . ق آن را منتشر كرده است . سپس « احمد اميرى شادمهرى » ، آن را با نام « قنبر ، شهيد شورآفرين ولايت علوى » ، به فارسى برگردانده و انتشارات دليل در سال 1379 ه . ش ، در قم ، منتشر كرده است . نويسنده كتاب اخير ، تلاش كرده تا همه رواياتى را كه در آنها ، نامى از قنبر به ميان آمده است ، گردآورى كند . اين كتاب ، از اين منظر ، كارى ارزشمند و تلاشى درخورِ ستايش است . اما با اين حال ، كتاب ياد شده ، بيشتر به يك گردآورى صرف مىماند و به ابعاد ديگر قنبر ، نظير جايگاه وى در فرهنگ عامه و زيارتگاه‌هاى منسوب به ايشان ، نپرداخته است . ضمن آنكه ، گاهى نقل يك روايت تاريخى طولانى ، با اين توجيه كه در آن از قنبر نيز ياد شده ، ضرورى به نظر نمىرسد و ممكن است اين روايت ، در شناخت شخصيت و زندگى قنبر ، كمكى به ما ننمايد . بنابراين تصميم گرفتم تا پژوهش جديدى را درباره قنبر انجام دهم كه افزون بر گردآورى و بررسى اقوال و روايات تاريخى مربوط به قنبر ، ابعاد ديگرى از شخصيت و جايگاه وى را كه تاكنون واكاوى نشده است ، بررسى نمايم .