بسيارى جاها ، كوتاه‌تر است ، حال آن‌كه باروى « باب شبيكه » چنين نيست ؛ باروهاى « باب معلاة » و « باب ماجن » بازسازى شده و بناى آنها از كوه تا كوه ، تكميل شده است ، گو اينكه در باروى « باب معلاة » در طرف بركهء معروف به « بركهء صارم » هنوز جاى خرابى وجود دارد . ديوارهاى اين دو بارو نسبت به قبل ، بلندتر شده و گفته مىشود از اين نيز خواهد شد و كنگره‌هايى براى آن خواهند ساخت . خرابىهاى موجود در باروى « باب معلّاة » و در بناى ساخته شدهء آن ، در نيمهء دوم سال 816 از سوى شريف بدرالدين حسن « 1 » بن عجلان حسنى ، نايب‌السلطنهء بلاد حجاز مرمّت گرديده است . علّت خرابى اين بود كه برادرزادهء وى رميثة بن محمد بن عجلان در پگاه روز پنجشنبه ، بيست و چهارم جمادىالآخرِ همان سال به اتفاق گروهى از ياران خود به مكّه يورش آورد و وارد آن شد و جماعتى از غير عرب‌هايى كه در مكه بودند ، به وى گرويدند و سپس همگى از آن خارج شدند و از ترس رسيدن حسن‌بن عجلان و يارانش - كه از كثرت چشمگيرى برخوردار بود و آنان را تار و مار مىكرد - خرابى چندانى در مكه ايجاد نكردند . مدت حضور آنان در مكه يك ساعت يا اندكى بيشتر بود . هنگامى كه رميثه به مكه روى آورد ، عمويش اطلاعى از اين امر نداشت . او پس از آگاهى ، به سرعت از جانب « باب معلّاة » وارد مكه شد . ياران رميثه در حال خروج از مكه ، دسته‌هاى جلويى و پيش‌قراولان وى را ديدند . سيد حسن اندكى آنان را تعقيب كرد و سپس ترحّم نمود و رهايشان ساخت . ميان دو گروه ، درگيرىهاى بسيارى اتفاق افتاد . به علاوه برخى از مردان سيد حسن ، بخش‌هايى از هر دو سوى باروى « باب معلاة » را خراب كردند ؛ از جمله بخش بزرگى كنار كوه و پاى برجى به فراخى حدود ده ذرع كه ديوار آن را ويران ساختند و نيز قسمتى از آن سوى ديوار متصل به « بركهء صارم » را كه در روز سه شنبه ، بيست و پنجم شوال سال هشتصد و هجده ، ويران ساختند كه در روزهاى

--> ( 1 ) - شريف حسن در 16 جمادىالآخر سال 829 وفات يافت . شرح حال وى در « الضوء اللامع » ، سخاوى ، ج 3 ، ص 105 - 103 ، رقم 417 آمده است .