« تذكرة ذوي النباهات لجملة من الأذكار و الدعوات » . وى در عرصهء فقه نيز چندين تصنيف دارد كه سه مورد در مناسك است كه يكى از آنها به نام : « ارشاد الناسك إلى معرفة المناسك » است و بر مبناى مذهب شافعي و مالكي نوشته شده است . اين كتاب در ضمن مجموعه حديثى از « شمس‌الدين حُبَشى » و نيز از « شمس‌الدين محمدبن علىبن سكر بكرى » آمده است . دومين كتاب فقهى او ، « أربعون حديثاً متباينة المتن والاسناد » « 1 » نام دارد و عنوان كتاب سوم ، « فهرس مشتمل على المرويات بالسماع و الإجازة » است . منابع شرح حال نويسنده « فاسى » در پايان كتاب « التقييد بمعرفة رواة السنن والأسانيد » ، تأليف « ابن‌نقطه » شرح حال خود را آورده است ؛ همچنان كه در كتاب « العقد الثمين في تاريخ البلد الأمين » نيز به‌طور مفصل دربارهء خود نگاشته و در انتهاى كتاب « شفاء الغرام » نيز همين كار را انجام داده است . منابع ديگرى نيز در بيان شرح حال او وجود دارد كه از جلمه به موارد زير اشاره مىكنيم : « ضوء اللامع » ( سخاوى ، ج 7 ، ص 18 - 20 ) ، « بدر الطالع » ( الشوكانى ، ج 2 ، ص 114 - 115 ) ، « إنباء الغمر بابناء العمر » ( ابن‌حجر عسقلانى ، ج 3 ، ص 429 ) كه در اين منبع نام او ، « محمد بن على » آمده و نام پدرش ( احمد ) از قلم افتاده است . « لحظ الالحاظ » ( حافظ بن فهد مكي ، ص 291 - 297 ) ، « شذرات الذهب » ( ابن‌عماد

--> ( 1 ) - نسخه‌اى از آن در « دار الكتب الظاهريه » در دمشق وجود دارد كه در مجموعهء شمارهء 58 حديث ( برگه‌هاى 71 - 85 ) آمده است ( نك : محمد ناصر الألباني ، فهرس مخطوطات دارالكتب الظاهرية - المنتخب من مخطوطات الحديث 170 ، رقم 615 ) و نيز جزء كوچكى از آن در مجموعهء منوعات ( پراكنده‌ها ) در « دارالكتب الظاهريه » ، رقم 11478 تاريخ ، برگهء شمارهء 13 الف ( خالدالريان ، فهرس‌التاريخ وملحقاته بالظاهريه ، طبعة مجمع‌اللغة العربيه بدمشق 1393 ه . ق . 1973 م . ، ج 2 ، ص 264 ) آمده است .