الحجبى » بود ، و « اول من اسلم من العبيد » « 1 » است ، و به روايتى سيم يا چهارم كسى است كه از ذكور به « پيغمبر خدا » ايمان آورد ، « اميه » كه آقاى او بود ، او را در « مكه » تعذيب « 2 » زياد كرد ، كه از دين برگردد ، ولى وى بر ايمان استوار بود ، تا « ابوبكر » ، غلامى در عوض او به « اميه » داد ، و او را در راه خدا آزاد كرد ، در همه غزوات در ركاب ظفر انتساب حاضر بود ، در زمان « ابوبكر » حاجب و دربان « ابوبكر » بود ، و اول كسى است كه در اسلام اخذ رشوه كرده ، چهارده درهم از « خالد بن وليد » بگرفت ، و به روايتى دو اشرفى گرفت ، و او را « شهابه » نزد « ابوبكر » گذاشت و « عمر » را از دخول مانع شد ، تا « خالد » عذر تقصير خود را در قتل « مالك بن نويره » ، در نزد « ابوبكر » اقامه كرد ، و خون « مالك » پايمال شد ، و سفرى كه « عمر بن خطاب » به « شام » رفت ، وى نيز همراه برفت ، و در « شام » بماند ، تا به روايتى در سنه بيستم هجرت ، و به روايتى بيست و يكم در « شام » وفات يافت ، و در آنجا مدفون گرديد ، فوت او را در « حلب » هم نوشته‌اند ، ولى أصّح « شام » است . عبداللَّه بن زين العابدين ديگرى هم كه بقعه و فضائى مختصر دارد ، نوشته‌اند مدفن « عبداللَّه بن زين العابدين » - سلام اللَّه عليه - است ، در « بحارالانوار » در جلد يازدهم ، در اولاد « حضرت على بن الحسين » نوشته است كه مادر آن بزرگوار ، و مادر « حضرت محمد بن على » - سلام اللَّه عليه - ، « ام حسن بنت حسن بن على بن ابى طالب » « 3 » ، و ساير اولاد « حضرت زين العابدين » تماماً از امهات اولاد او هستند ، و نيز در بحار [ الانوار ] است ، كه بعد از « حضرت على بن الحسين » « عبداللَّه » مدعى امامت شده ، و به فاصله اندكى وفات يافت . و فى خَبرٍ كان « عَبداللَّه بن زين العابدين اخو ابو جعفر » يلى صدقات « رسول اللَّه » و صدقات « اميرالمؤمنين » و كان فاضلًا فقيهاً ، و روى عن آبائه عن « رسول اللَّه » اخباراً

--> ( 1 ) از بندگان اولين كس بود كه اسلام آورد . ( 2 ) شكنجه . ( 3 ) بحار الانوار : 46 / 155 ح 3 - و باز به نقل از مناقب مىنويسد : . . . امهما ( اى الباقر عليه السلام و عبداللَّه الباهر ) ام‌ّعبداللَّه بنت الحسن بن على . . . المناقب : 4 / 176