آمديم به محموديه كه شش فرسنگى بغداد است و در آن‌جا اسب‌ها را عوض نمود [ ه ] ، حركت نموديم [ 26 ] إلى قريه مسيّب « 1 » رانديم . و در اين مسيب ، رود فرات از بين دهكده عبور مىكند و در چند فرسخ بالاتر ، نهرى از اين رود جدا نموده‌اند كه مسمّى به نهر حسينيه ، به سمت كربلا در جريان است و نهرهاى ديگرى جدا نموده‌اند از جهت اراضى زراعت‌كار و نخلستان‌هاى خرما كه مشروب شوند . و از اين قريه مسيّب إلى طفلان حضرت مسلم « 2 » ، تقريباً نيم‌فرسنگ است كه از ميان جاده ، گنبدهاى آن‌ها معلوم است .

--> ( 1 ) . مسيّب نام شهرى در ساحل رودخانه فرات است كه در حدود 42 كليومتر از « حله » فاصله دارد ، اين شهر بر روى زمين‌هاى : « مسيب بن نجبه فزارى » بنا گرديد ، شخص مذكور يكى از رهبران جماعت توابين بود كه بعد از شهادت امام حسين ( ع ) به خون‌خواهى او برخواستند ، وى نيز در نبرد « عين الورده » در سال 65 ه . ق به شهادت رسيد . ( راهنماى اماكن زيارتى و سياحتى در عراق ، ص 338 ) . شهر كربلا داراى دو راه ارتباطى است يكى از اين راه‌ها ، راه كربلا بغداد است كه از شهر ( مسيب ) مىگذرد و طول آن بالغ بر 97 كيلومتر است و راه دوم راه نجف كربلاست و در هر دو مسير باغ‌ها و نخلستان‌هاى متعدد گرداگرد كربلا و راه‌هاى ارتباطى را فرا گرفته است . ( راهنماى اماكن زيارتى و سياحتى در عراق ص 182 ) ( 2 ) . آرامگاه طفلان مسلم ؛ اين آرامگاه در راه كربلا - بغداد ، در سه كيلومترى شهر مسيّب . اين دو كودك به نام‌هاى محمّد و ابراهيم ، فرزندان حضرت مسلم ابن عقيل هستند كه پس از شهادت پدرشان به شهادت رسيدند ، آرامگاه اين دو كودك صحن و سراى باشكوهى داشته و بر قبر هر يك گنبد و ضريحى قرار دارد . اين زيارتگاه در غرب شهر مُسيب در كنار شط فرات ، در چهار فرسخى كربلا و از توابع استان كربلا ، واقع شده و توسط يك راه فرعى به جاده اصلى كربلا - بغداد مىپيوندد . آستانه داراى صحنى بزرگ است كه در اطراف آن حجره‌هايى جهت سكونت زائران احداث شده است و در وسط صحن مطهّر ، حرم آستانه واقع است كه داراى دو گنبد كاشىكارى است ، درب اصلى آستانه به صحن بزرگ باز مىشود و در مقابل در ورودى صحن ، ايوان مستطيل شكل و سرپوشيده‌اى است و در دو طرف ايوان مذكور كفش‌كن قرار دارد و از همين ايوان ، دو درب ورودى به داخل حرم مطهّر باز مىشود و در وسط حرم ، ضريح مقدّس و صندوقى كه روى هر يك از قبرهاى شريف را پوشانده واقع است و بر روى هر قبر ، يك گنبد كاشىكارى ، باشكوهى زيبا بر پا شده است . ( دائرة المعارف تشيع ، ج 3 ، ص 363 ) .