فرزند مرحوم آية الله الماهر الامير محمدباقر ، فرزند مرحوم آية الله مير مؤمن مىباشد و برابر شجره‌نامه خاندان تقوى كه توسط مرحوم آية الله العظمى سيد شهاب‌الدين مرعشى نجفى ( رحمه الله ) استخراج شده است . ايشان با 27 واسطه از طريق زيد بن على بن حسين ( ع ) ، به امام العارفين و سيد الساجدين ، امام زين‌العابدين ( ع ) مىرسند . وى از خاندان علم و تقوا و سرشناس قزوين و از شاگردان مرحوم آية الله ميرزا محمود رئيسى ، از علما و مفسرين بنام قزوين بوده است . از ايشان نقل است كه استادم به من فرمودند : فلانى ! چنانچه مايل هستى ، زبان روسى را به شما بياموزم و بدين ترتيب ، زبان روسى را از استادم ( مرحوم رئيسى ) البته محرمانه فرا گرفتم . زندگى وى مقارن با سلطنت چهار پادشاه قاجار و دو شاه پهلوى بوده است . مرحوم تقوى براى امرار معاش ، از وجوهات و سهم امام ( ع ) استفاده نمىكردند و به كشاورزى اشتغال داشتند و بر اساس اسناد موجود ، از مالكين بزرگ و يكى از توليدكنندگان مهم گندم در قزوين بودند . ايشان در سال‌هاى 1340 تا 1341 قمرى ، با عده‌اى از اقوام و دوستان به سفر حج مشرف مىشوند و سفرنامه ارزشمندى از اين سفر مىنگارند كه بيانگر سختىهاى بسيارى است كه انجام اين فريضه الهى در آن زمان داشته است . ايشان 6 پسر و 11 دختر داشته‌اند و با احتساب نوادگان ، تا پايان سال 1391 شمسى ، از ايشان تعداد 154 نفر برجاى مانده است كه 20 نفر آنان دار فانى را وداع گفته‌اند و 3 نفر از نوادگان ايشان نيز در جريان دفاع مقدس ، به درجه رفيع شهادت نايل شده‌اند . ايشان از طرفداران امام خمينى ( رحمه الله ) بودند و سال‌ها پيش از 1342 ، ارادت بسيارى به آن شخصيت بزرگوار ابراز مىنمودند و در سخنرانى تاريخى امام راحل در مسجد