همچنين در مسير روستاها و مزارعى كه در دو سوى فرات ، گسترش يافته بودند ، نبود ؛ چراكه ايشان به‌خوبى مىدانست كه اگر دشمنانش بر پيكر و محل قبرش دست يابند ، چگونه رفتار مىكنند ؛ زيرا نه‌فقط خوارج در كوفه و اطراف آن سكونت داشتند ، بلكه منزل بيشتر آنان در كوفه بود . به‌ويژه كه بيشتر آنان اهل كوفه بودند و بنىاميه در انتظار وفات يا شهادت وى بودند . كوفه در آن برهه از زمان ، جاسوسانى داشت . كسانى نيز كه شمشير امام على ( ع ) در جنگ جمل آنان را زخمى كرده بود ، در انتظار فرصتى بودند كه از ايشان انتقام بگيرند ؛ حتى اگر انتقام آنان ، با پيكر پاك ايشان محقق مىشد . آن حضرت ( ع ) در نجف ، منطقه‌اى را كه همواره در آن استراحت مىكرد و خيلى از كوفه دور نبود ، مكان مناسبى براى آرامگاه خود دانست ؛ چراكه هيچ‌يك از دشمنانش آن را نمىيافتند . بدون شك ، روايت‌هاى مربوط به ارتباط مكان قبر آن حضرت ( ع ) با كوفه كه در عصر امام على ( ع ) يا بعد از آن نقل شده است ، ضعيف مىباشد . در واقع اين نخستين بارى نيست كه امام على ( ع ) مجبور به چنين كارى مىشود . بلكه پيش از اين هم ، مكان قبر حضرت فاطمه زهرا ( عليهاالسلام ) را به‌گونه‌اى آماده ساخت تا ناشناخته بماند . البته نظرهاى گوناگونى درباره مكان دفن حضرت زهرا ( عليهاالسلام ) بيان شده است . اما به نظر بنده ، محل دفن ايشان ، كنار قبر فاطمه بنت اسد ( عليهاالسلام ) و قبر فرزندش ، امام حسن بن على ( ع ) ، در بقيع مىباشد . پس براساس تقدير الهى ، قبر امام على ( ع ) دومين قبرى است كه پس از قبر سرور همه زنان عالم ، حضرت فاطمه زهرا ( عليهاالسلام ) ، از ديدگان مسلمانان جهان پنهان ماند ؛ حال آنكه هنوز سه دهه از رحلت حضرت محمد مصطفى ( ص ) نگذشته بود . همچنان كه پروردگار مقدر نمود كه آرامگاه امام على ( ع ) ، چهارمين مكان مقدس براى مسلمانان باشد .