علت اشتياق آنان ، هواى پاك و معتدل ، چشم‌انداز زيبا در ارتفاع حدود پنجاه متر از سطح درياچه و شكار مرغ سنگخوار ، هوبره ، آهو و پرندگان مهاجر است . در اوايل دهه پنجاه قرن گذشته ديدم كه پرندگان مهاجر ، فقط چند فرسخ اندك از غرب اين شهر دور مىشدند . البته اين مسئله تا قبل از حضور شكارچيان كشورهاى نفت‌خيزى بود كه با ثروت حاصل از نفت ، به اين منطقه هجوم آوردند و به شكار گسترده اين پرندگان پرداختند ؛ به‌گونه‌اى كه در اواخر دهه شصت از اين قرن ، به سختى مىشد دسته‌اى از پرندگان مهاجر ، همچون مرغ سنگخوار و مرغابى و گله‌هاى آهو را در اين بيابان پهناور مشاهده كرد ؛ درحالىكه پيش از آن ، هزاران عدد از حيوانات نزديك اين شهر ، به چنين چراگاهى مىآمدند . من دايى مرحومم را در دهه پنجم قرن گذشته به هنگام شكار همراهى مىكردم . او در آن زمان عاشق شكار بود . من از گله‌هاى آهوانى كه براى چرا از فاصله حدود پنجاه كيلومتر به‌سمت شهر نجف مىآمدند و نيز از تعداد بىشمار دسته‌هاى پرندگان مهاجر همچون مرغ سنگخوار ، مرغابى و هوبره در شگفت بودم . اما اكنون به‌ندرت مىتوان پرنده يا حيوانى را در آن منطقه ديد . اين بيابان ، در فصل پاييز و بهار و اواخر زمستان آن سال‌ها ، همه‌گونه پرنده و حيوان بيابانى را به خود مىديد . البته اگر آنها آب و علف نمىيافتند به سواحل رود فرات مىرفتند ؛ به‌طورىكه گاهى در آسمان رود فرات ، دسته‌هاى پرندگان مهاجر پرواز مىكردند و در ساحل آن مىنشستند و فضايى آكنده از شادى را براى بينندگان آن مناظر زيبا به وجود مىآوردند . از ديگر عوامل مطالعه و بررسى سرزمين نجف ، آن بود كه نجف آخرين منزلگاه براى زائران عراقى خانه خدا بود . البته شهر نجف ، فقط سرزمين مرقد مطهر امام على ( ع ) نيست . بلكه به تمامى بلندىهايى اطلاق مىگردد كه بحر نجف ناميده شده است . در ضمن ، شهر نجف در فرهنگ‌هاى لغت ، همچون « التهذيب » ،