در نجف هيچ‌گونه گياه بيابانى به‌جز گياه « درمنه » « 1 » و « قيسوم » « 2 » و ديگر گياهان خاردار وجود ندارد تا نياز انسان يا حيوانات را بر طرف كند . اين گياهان نيز اواخر زمستان و اوايل بهار به‌مدت دو يا سه ماه به چشم مىخورد . ازاين‌رو آنجا به چراگاهى براى شترها و حيوانات برخى از قبايل صحرانشين تبديل شده است . شايد خاك اين شهر كه متمايل به رنگ سرخ است ، باعث شده است تا فصل بهارش با داشتن برخى از گل‌ها ؛ همچون سنبل وحشى ، بابونه و لاله با ساير فصول سال اين شهر تفاوت داشته باشد . گفتنى است « نعمان بن منذر » « 3 » از آن لاله‌ها خوشش آمد و چيدن و كندن آنها را ممنوع اعلام كرد و چنان شد كه در عصر جاهليت نام « گونه دخترك » بر آن گل نهاده شد . شهر نجف بالاترين درجه حرارت زمين را در بسيارى از سال‌ها ، به‌ويژه در ماه تموز « 4 » داشته است . ميانگين ساليانه بارش باران در اين شهر ، بسيار ناچيز است ؛ به‌طورىكه براى محصولات كشاورزى يا درختكارى مفيد نمىباشد . درياى نجف از ابتدا ، شور و تلخ بوده است . لايه سطحى زمينش از ماسه و سنگريزه‌هايى تشكيل شده است كه در بيشتر مواقع پر از درختچه‌هاى بلادر

--> ( 1 ) . نام درختچه‌اى است با شاخه‌هاى گسترده كه پر از برگ‌هاى خطى مى باشد . برگ‌هاى آن كركدار و به رنگ سفيد نقره‌اى است . در قسمت انتهايى شاخه‌هاى آن ، گل‌هاى زردرنگى از كنار برگ‌ها مى رويند . ميوه آن فندقه است . محل اصلى رويش آن آسيا بوده و از اين قاره به اروپا و آمريكا برده شده است . ( مترجم ) . ( 2 ) . قيسوم بر دو قسم نر و ماده است . اطراف آن گياه سودمند است و شكوفه‌هاى طلايى رنگ و بسيار تلخ و برگ‌هايى مانند سداب و ميوه‌اى همچون دانه آس دارد كه بسيار خوشبو مى باشد . ( مترجم ) ( 3 ) . نعمان سوم يا نعمان بن منذر همان « ابوقابوس نعمان بن منذر » ، آخرين پادشاه از سلسله « لخمى ها » در حيره بود . لخمى ها نام دودمانى از عرب بود كه در روزگار ساسانيان و ميان سده‌هاى سوم تا هفتم ميلادى بر حيره پادشاهى مى كردند . آنان در آغاز ، بت‌پرست بودند . سپس مسيحى نسطورى شدند و پس از چيرگى مسلمانان ، دين اسلام را پذيرفتند . لخمى ها پيرو ساسانيان بودند . ( مترجم ) . ( 4 ) . تموز از ماه‌هاى رومى است كه به‌صورت تقريبى ، تيرماه سال هجرى شمسى مى باشد . ( مترجم ) .