ضريح مطهر امام على ( ع ) ، نامه‌نگارى كنم ؛ براى نمونه به سازمان يونسكو نامه نوشتم و درباره ضرورت توجه به آرامگاه‌هاى اهل بيت ( عليهم السلام ) ، به‌ويژه ضريح مطهر امام على ( ع ) ، به‌عنوان ميراث جهانى بشرى ، سخن گفتم . بىشك اين ميراث ، شايستگى نگهدارى و ثبت جهانى اشياى متعلق به آن را دارد . ضرورت اين مسئله به‌ويژه پس از جنايت بزرگى كه در سامرا به وقوع پيوست و منجر به انفجار ضريح امامين عسكريين ( عليهماالسلام ) شد ، بيشتر احساس مىشود . درباره پروژه موزه امام على ( ع ) نيز با بسيارى از مجتهدان بزرگوار و عالمان دينى ، سياستمداران و فرهنگيان صحبت كردم . سعى كردم كه بيشتر از يك كميسيون را از ميان شخصيت‌هاى حقوقى در عراق ، براى پيگيرى مسائل مربوط به اين طرح ، تشكيل دهم . اما حوادث خونين عراق ، مجالى را براى مطالعه جدى اين طرح باقى نگذاشت . البته هنوز نااميد نشده‌ام و همچنان در هر فرصتى ، از علاقه‌مندى خود براى محقق شدن چنين طرحى دفاع مىكنم . شايد در آينده‌اى بسيار نزديك ، آرزويم تحقق يابد . در اينجا از فرزندم ، محمدجواد طريحى تشكر مىكنم كه براى آماده‌سازى اين كتاب ، مرا يارى نمود و سختىهاى بسيارى را نيز تحمل كرد ؛ چراكه به‌سبب وضعيت نامساعد جسمىام ، توان جمع‌بندى و آماده‌سازى محتواى كتاب را نداشتم . ايشان براى انتخاب عكس‌هاى مناسب از ميان هزاران عكسى كه نزد من ، طى دو سال و نيم جمع‌آورى شده بود ، نزديك به سه ماه وقت گذاشت . همچنين از خادمان محترم ضريح مطهر امام على ( ع ) ، به‌سبب كمك‌هاى باارزششان ، به‌ويژه سيد مهدى حسينى ، خادم روضه ، حفظه‌الله و دوست عزيزم ، « سيد فائق زوين » كه به دوستان فيلمبردار كمك بسيار نمودند و نيز از تلاش كميسيون كنونى فهرست‌بردارى از اشياى تاريخى موجود در ضريح مطهر امام على ( ع ) و هداياى موجود در آن تقدير و تشكر مىكنم .