فراوانى را درباره زيارت كردن امام زين‌العابدين ( ع ) از قبر جدشان ، نقل كرده است ؛ از جمله وى به نقل از جابر بن يزيد جعفى ، از طريق امام ابىجعفر محمد الباقر ( ع ) آورده است كه ايشان فرمود : مضى ابى على بن الحسين ( ع ) الى قبر اميرالمومنين ( ع ) بالمجاز و هو من ناحية الكوفة فوقف عليه ثم بكى و قال . . . . پدرم على بن حسين ( ع ) به‌سمت قبر اميرمؤمنان ( ع ) در مجاز كه از نواحى كوفه مىباشد ، راه افتاد . سپس مقابل آن ايستاد و گريه نمود و فرمود : . . . . ابن‌طاووس ، همين روايت را به طرق ديگرى ، به نقل از امام على بن موسى الرضا ( ع ) مىآورد . « 1 » همچنين جعفى به نقل از امام باقر ( ع ) مىگويد : كان علىّ بن الحسين ( ع ) قد اتخذ منزله بعد مقتل ابيه الحسين بن علىّ ( ع ) بيتاً من الشّعر و اقام بالبادية فلبث بها عدّة سنين كراهية لمخالطة الناس و ملاقاتهم و كان يصير من البادية بمقامه بها الى العراق زائراً لابيه و جدّه ( عليهماالسلام ) و لايشعر بذلك من فعله . امام على بن الحسين ( ع ) پس از شهادت پدرش امام حسين ( ع ) ، خانه‌اى از پشم حيوانات اختيار كرد و در بيابان سكونت گزيد . چندين سال به‌سبب كراهت داشتن از معاشرت با مردم و همنشينى با آنان ، در آنجا اقامت نمود و از محل اقامتش در بيابان ، براى زيارت پدر و جدش ( عليهماالسلام ) ، به عراق مىرفت ؛ بدون اينكه متوجه چنين رفت و آمدى باشد . همچنين محمد بن على مىگويد : فخرج سلام الله عليه متوجهاً الى العراق لزيارة اميرالمومنين و انا معه و ليس معنا ذو روح الا الناقتين فلما انتهي الى النجف من بلاد الكوفة و صار الى مكان منه فبكى حتّى اخضلّت لحيته بدموعه ثم قال : . . . . امام زين‌العابدين ( ع ) به‌سمت عراق براى زيارت اميرمؤمنان ( ع ) رفت ؛ درحالىكه من با ايشان بودم و به جز دو شتر ، هيچ جاندارى با ما نبود . هنگامى كه به

--> ( 1 ) . ر . ك : الفرحة ، ج 2 ، ص 57 .