آب و سختى دستيابى به آن ، زندگى در آنجا جريان يافت و اسمى كه در آينده ، منطقه بزرگى را تحت پوشش قرار داد ، به اين بارگاه مقدس و اطراف آن ، به سبب مشرف شدن اين مكان به ضريح امام على ( ع ) ، اختصاص يافت ؛ منطقه‌اى كه فقط كمتر از هزار متر از جرف يا نجف يا مسنّاة فاصله دارد . در نتيجه ، اسم عام به اسم خاص شهرى تبديل شد كه به مرور زمان پيرامون ضريح مطهر امام على ( ع ) تأسيس شد . زمانى كه ضريح ، به مشهد ( آرامگاه ) تبديل شد ، مردم زيادى بدون ترس و در بيشتر از يك مناسبت ، در آنجا گرد هم مىآمدند . پس از آنكه به قبه ( گنبد ) ، صحن ، مزار و مقصد تبديل شد ، مشهد نام گرفت . اين اسم ، معناى گسترده‌ترى يافت و در نتيجه ، به اسم خاص شهرى تبديل شد كه بر ضريح مطهر امام على ( ع ) اشراف داشت . كسانى كه در آنجا ساكن بودند ، مشهدى ناميده مىشدند و به علت نزديكىاش به غرى يا غريين كه حكايت آن مشهور است ، غرى يا غريان ، ناميده شد . سپس اين اسم به ضريح مطهر امام على ( ع ) ، آرامگاه او و به شهرش نسبت داده شد . كسانى نيز كه در آنجا سكونت داشتند ، غروى ناميده مىشدند . شايد يكى از دوره‌هاى سخت كه بر شيعيان امام على ( ع ) ، به‌ويژه در كوفه ، گذشت ، دوران حكومت زياد بن ابيه بود ؛ چراكه او آگاه‌ترين مردم به ياران امام على ( ع ) بود و پس از او عبيدالله بن زياد بود كه در اجراى حكم يزيد بن معاويه ، فجيع‌ترين كشتار درباره اهل بيت پيامبر ( عليهم السلام ) اتفاق افتاد كه براثر آن ، امام حسين ( ع ) و اهل بيت بزرگوارش ( عليهم السلام ) به شهادت رسيدند . پس از آن ، ايام زمامدارى حجاج بن يوسف ثقفى و ديگران ، سخت‌ترين دوران براى اهل‌بيت ( عليهم السلام ) بود .