ابوالحسن محدث را نيز بر اين مدت اضافه كنيم ، نزديك به صد سال فاصله زمانى خواهد بود كه اين ، عادتاً بعيد است . تنها حمزة بن على المرعش ، فرزندى به نام على ابوالحسن المحدث داشته است كه قاضى شهر مامطير بود و او از بزرگان سادات مامطير ، در انتهاى قرن چهارم هجرى است . برادر او نيز ابومحمد حسن المحدث است كه افزون‌بر فقاهت ، شاعر توانمندى بود و در طبرستان مىزيست . « 1 » بنابراين ، بايد بپذيريم كه حكيمه ( عليهاالسلام ) همانند بسيارى از دختران ائمه ( عليهم السلام ) ، ازدواج ننموده است يا دست‌كم ، منابع تاريخى و انساب ، به ثبت آن موفق نشده‌اند . در « هداية الكبرى » ، در همان روايتى كه « احمد بن ابراهيم » در سال 262 ه . ق ، محضر حكيمه ( عليهاالسلام ) رسيده است ، به اشتباه ، فرزندى براى وى ثبت شده و چنين نگاشته است : « ابراهيم بن خديجه بنت محمد بن على الرضا » . سپس مصحّح كتاب ، خديجه را داخل گيومه ، به حكيمه تبديل نموده است و حال آنكه متن حديث ، به خدمت رسيدن نزد حكيمه ( عليهاالسلام ) دختر امام جواد ( ع ) است و در منابع اصلى ، به ابراهيم ، فرزند خديجه يا حكيمه ، هيچ اشاره‌اى نشده است . « 2 » با اين حال ، اگر اين ادعا ، صحت مىداشت ، به ناچار بايد در

--> ( 1 ) . الشجرة المباركه ، ص 184 ؛ منتقلة الطالبيه ، ص 319 . ( 2 ) . الهداية الكبري ، ص 366 .