برق شادى در چهره‌شان نشست و فاطمه ( س ) به شجاعت پسرش احسنت مىگفت . دقايقى بعد ، اين كاروان پنج نفره ، از مكه دور شده و به سمت مدينه هجرت كردند . اينها جزو مهاجران اوليه بودند كه خداوند متعال بارها ايشان را ستوده و عمل ايشان را تحسين نموده است . چند روز بعد ، فاطمه بنت اسد ( س ) به همراه فرزند و همراهان به دهكده قبا رسيدند . پيامبر ( ص ) در آن مكان در انتظار ايشان بود . وقتى كه نزديك شدند ، رسول خدا ( ص ) جلو آمده و از آنها استقبال كرد . زهرا ( س ) با پدر معانقه‌اى جانسوز داشت . رسول خدا ( ص ) وقتى جراحت پاى على ( ع ) را ديد ، اشك از ديدگانش سرازير شد ؛ فاطمهء بنت اسد ( س ) شاهد اين ماجرا بود . « 1 »

--> ( 1 ) . اين ماجرا در اغلب منابع روايى و تاريخى شيعه و سنّى با اندكى تفاوت نقل شده است كه از جمله آنها : طبقات كبرى ، ج 1 ، ص 227 به بعد ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 480 به بعد ؛ تاريخ طبرى ، حوادث سال سيزده بعثت و . . . مىباشد .