برخاست و با نظر موافق عموى خديجه ( س ) و ساير بزرگان از بنىهاشم ، خطبه عقد را طبق آيين و شريعت ابراهيمى ( ع ) جارى كرد . « 1 » اين دو بزرگوار ، در ايامى كه مؤمنين در اقليت بودند و مسلمانان تحت شكنجه و آزار مشركين بسر مىبردند ، بيشترين حمايت را از رسول خدا ( ص ) كردند . در ايامى كه به خديجه ( س ) از نظر تحريم اقتصادى و قطع رابطه با مسلمانان كه از سوى سران شرك اعمال مىشد ، سخت مىگذشت ، فاطمه بنت اسد ( س ) مونس هميشگى و شريك غم و شادى خديجه ( س ) بود . در هنگام تولد حضرت زهرا ( س ) در بيستم جمادىالثانى سال پنجم بعثت كه زنان قريش ، هيچ‌كدام حاضر به كمك نبودند ، فاطمه بنت اسد ( س ) به يارى وى شتافت . « 2 » فاطمه بنت اسد ( س ) در ابراز ايمان خود مشكلى نداشت ؛ امّا ابوطالب ( ع ) ، به دلايل مختلف ، ايمان خود را مخفى مىنمود و اين نبود ، مگر به خاطر آثارى كه

--> ( 1 ) . المجموع فى شرح المهذّب ، محىالدين بن النووى ، ج 16 ، ص 130 ؛ عوالى اللئالى العزيزية ، ابن ابى الجمهور الاحسائى ، ج 3 ، ص 298 ؛ جواهر العقود ، محمد بن احمد منهاجى الاسيوطى ، ج 2 ، ص 3 ؛ بحارالانوار ، ج 16 ، ص 14 و منابع ديگرى كه با اندكى اختلاف در تعابير ، آن را نقل كرده‌اند . ( 2 ) . هرچند منبع و مستندى براى اين مطلب نيست ولى قرائن ، اين موضوع را به شدت تقويت مىكند .