شايد اين كار يعنى خوددارى از آوردن تراجم احوال دانشمندان پارس نيز يكى از جلوه‌هاى سياست نژادپرستى امويان در مغرب‌زمين بوده است . اينجانب نويسنده و مترجم كتاب حاضر بر آن بودم كه نقص مزبور را جبران نموده و شرح احوال و آثار گروهى از دانشمندان و پزشكان نام‌آور ايرانى را - كه در دوران اسلام تا حمله مغول درخشيده‌اند - گردآورده و به شكل تعاليق و حواشى ضميمه آخر كتاب نمايم ، اما حواشى مربوط بمندرجات كتاب و اضافات بيش از متن گرديد لذا اگر توفيق يافتم و عمرى باقى بود بخواست خداوند متعال بعنوان تكملهء اين كتاب در آينده آنها را طبع و نشر خواهم نمود ، ان شاء إله تعالى . بارى ، اينك اين ترجمه را با دستى لرزان به پيشگاه اهل فضل و ادب تقديم نموده ، اميدوارم كه هرگاه نقص يا لغزشى - گرچه همه‌اش نقص ، همه‌اش لغزش است - مشاهده فرمايند به بزرگوارى خويش آن را اصلاح فرموده و بديده اغماض و - چشم‌پوشى در آن نگرند . دانشكده الهيات و معارف اسلامى - طهران سيد محمد كاظم امام - دوم شهريور 1349