مقدمه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ رسالت پيامبران و نزول كلام الهى براى تربيت انسان و سير او از دنياى ماديت و حيوانيت به كمال معنوى و مقام والاى خليفه الهى است . سخن گفتن از پيامبران و رسالت رسل الهى نه از عهده‌ى ما برمىآيد و نه در آن مقام علمى معنوى هستيم كه در اين مقدمه از آن سخن گوئيم چه بهتر كه قلم را بدست آن كسى دهيم كه خود فرزند پيامبر و رسالت پيامبران را بدوش دارد و همچون جد بزرگوارش پيامبر اسلام به تربيت نفوس پرداخته و بشريت را در اين دنياى الحادى و شرك متوجه‌ى اسلام نموده و جامعه‌ى ايران را از جهل و جاهليت شاهنشاهى رهانيده و مملكت را به مملكت رسول اللَّه مبدل ساخته و امت مسلمان را همه سربازان حضرت بقيه اللَّه الاعظم ارواحنا له الفداء نموده و ملل مسلمان را بجنگ با كفار غربى و ملحدان شرقى فرا خوانده و امت را مسلح بايمان كه با دستى قرآن و دست ديگر سلاح بجنگ شياطين فرستاده و تمامى دعوا را بر سر اسلام قرار داده و مرز دوست و دشمن را فقط و فقط اسلام قرار داده است . لذا چه كسى سزاوارتر از اين عارف وارسته و عالم عامل و عبد صالح خداست كه در باره‌ى انبياء سخن گويد ، كه ميفرمايد : هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ انگيزه‌ى بعثت را در اين آيه‌ى شريفه ذكر ميفرمايد كه خداى تبارك و تعالى است كه در بين اميين و بىسوادها ، كسانى كه تربيت و تعليم الهى نداشته‌اند ، رسول فرستاده است تا اينكه آيات خدا را بر آنها قرائت كند و آنها را با قرائت آيات قرآن و تربيت‌هايى كه حدود شده است در تعليمات الهى ، آنها را به مردم عرضه كند و تزكيه كند آنها را ، تعليم كند بر آنها كتاب و حكمت را . در اين آيه نكات زيادى هست راجع به اهميت تربيت معلم