( توضيح آيات ) قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ در اين آيات هفت صفت از صفات مؤمن كامل را تذكر ميدهد و اين اوصاف را از علامات ايمان و فلاح و رستگارى بشمار ميآورد كه مؤمن كامل كه ايمان در قلبش نفوذ نموده از غيرش شناخته شود . ( فلاح ) در لغت ظفر يافتن بمراد است . راغب گفته ( الفلح - بالفتح و السكون الشق و قيل الحديد بالحديد ، يفلح اى يشق . و الفلاح الظفر و ادراك بغية و ذلك ضربان دنيوى و اخروى فالدنيوى الظفر بالسعادات التي تطيب بها الحياة الدنيا و هو البقاء و الغنى و العزّ . و الاخروى اربعة اشياء : بقاء بلا فناء ، و غنى بلا فقر ، و عزّ بلا ذل ، و علم بلا جهل ) و لذلك گفته شده ( لا عيش الّا عيش الاخرة ) ( پايان ) و بقولى بمعنى بقاء در عمل خير است ، و ( افلح ) از باب افعال آمده يعنى مظفّر و كامياب و سعادتمند گرديدند مؤمنون كسانى كه به اين اوصافند . در عرف قرآن ايمان ، اذعان و تصديق است بوحدانيّت خدا و رسولان او و روز قيامت و بكلّ ( ما جاء به النبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ) . الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ خشوع يك تأثّر مخصوصى است از مقهور در مقابل قاهر و از آن خضوع پديد ميگردد اينست كه گفته‌اند خاشعون يعنى خاضعون . اول از صفات مؤمنين آنهايى كه مظفّر و منصور گرديده‌اند مؤمنين ميباشند كه در نمازشان خاشعند . خشوع از خشيت ناشى مىشود و خشيت امر قلبى است و آن عبارت از حضور قلب است و آثارش در اعضاء ظاهر ميگردد و اعضاء را خاضع ميگرداند ، اگر نماز گزار در حال نماز متوجّه باشد و عظمت و جلال الهى را منظور داشته و در حال قرائت و ركوع و سجود وجه دلش بسوى حق تعالى نگران باشد البته خواهى نخواهى اعضاء او خاضع ميگردند ديگر به اين طرف و آن طرف