در آنجا مقام كند حق تعالى چندان ثوابش دهد مثل كسى كه صد هزار ماه رمضان روزه داشته و بهر روزى كه روزه دارد چنان بود كه يك بنده آزاد كرده باشد و بهر شبى همچنين و رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلّم اهل حرم را اهل اللَّه خواند . و ابو الفتوح چنين گويد كه در اخبار ما چنين آمده كه مجاورت در مكه مكروه است و بمدينه مستحبّ . گويند حسين بن عكاك مردى بود بسيار ثروتمند در مكه مجاور شد و پشت پا زد بر مال و املاك و اسباب خود و سالها در آنجا بماند وقتى همشهريان او به مكه رفتند و به او گفتند تو هيچوقت آرزو نمىكنى به وطن باز گردى و بر سر املاك خود آيى گفت چه اميد باز گشتن به دنيا گشته‌اى را كه رمقى از وى مانده آن گاه اين شعر بخواند « حسب المحب من الحبيب * بعلمه ان المحب ببابه مطروح » گفت عاشق را همان بس كه معشوقش بداند كه او بر در سراى وى كشته افتاده است . اما فضيلت نماز در مسجد الحرام از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه نماز در مسجد من برابر هزار نماز است كه در مسجدهاى ديگر خوانده شود و نماز در مسجد الحرام برابر صد نماز در مسجد من باشد . « پايان كلام ابو الفتوح » وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً پس از بناء كعبه جناب ابراهيم دعا مىكند كه خداوندا اين شهر مكه را محل امن و امان گردان و مفسرين گويند ابراهيم چون باعلام حق تعالى ميدانست كه شهر مكه محل عبادت و جاى مناسك حج و عمره و جايگاه مؤمنين است اينطور از حق تعالى درخواست نمود كه مردم بطور امن و امان در آنجا حاضر گردند و با دل امن مشغول عبادت شوند . و نيز چون در آنجا بامر حق سبحانه فرزند خود اسمعيل را با مادرش هاجر رها نموده بود و آن وقت بيابانى بود بىآب و علف و مونسى در آنجا يافت نميشد اين بود كه حضرتش از خداوند درخواست مينمايد كه اين شهر را امن گردان و عرب بيابان را