احمدار بگشايد آن پسر جليل * تا ابد مدهوش ماند جبرئيل پس اين كتاب تكوينيى الهى و همه اولياء الله كتابهائى هستند آسمانى و از نزد خداى حكيم عليم نازل شده اند و حاملان قرآن تدوينى هستند و كسى را يارى آن نبود كه ظاهر و باطن اين كتاب الهى را حمل كند مگر همن اولياء مرضيين چنانچه از طريق آن بزرگواران رسيده است در كافى از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمود : كسى را نرسد كه ادعا كند همه ى قرآن ظاهرش وباطنش نزد او است بجز اوصيا را و نيز از كافى از جابر نقل شده كه : گفت : شنيدم امام باقر عليه السلام ميفرمايد : هيچكس از مردم ادعا نكند كه همهء قرآن را كسى آن چنان كه خداى تعالى نازل كرده جمع و محافظت نكرده مگر على بن ابى طالب و امامان پس از او عليهم السلام . و نيز دركافى از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : به خدا سوگند كه دانش همه ى قرآن فقط در نزد ما است . امام كه خود قرآن مجسم و قرآن ناطق است و خود آيات را معنى كرده و مىكند اينك راه انسان شدن و بهره گرفتن از كلام مبين را بر ساكنان الى الله نشان داده و قلب انسان را با باطن قرآن مرتبت نموده و به انسان هم قال ميدهد و هم حال . امام ميفرمايد : از آنچه كه بايد در انسان واقع شود كه راه راست ، بايد اول راه بيفتد ، انسان را محروم مىكند اين سد راه مىشود كه نگذارد به اين راه وارد شود و اين را من عرض مى كنم به همه : كه چيزهائى كه اولياء يافته اند ، احتمال بدهيد درست باشد ، ممكن است يك كسى در بين مردم باشد كه صريحا " نگويد ممكن است ، اما اينكه انسان انكار كند و بگويد : نه ، مسائل اين نيست ، اصلا " اينها همه ، اين حرفها چرت و پرت است ، اين آدم موفق نمى شود كه ديگر راه بيفتد ، اگر بخواهد موفق شود ، بايد جهود را از قلبش بردارد جلوى پايش بردارد . حجاب جهود را از دل هاى برداريم . و من اميدارم كه ما اين حجاب جهود را از قلب هايمان برداريم و از خداى تبارك و تعالى بخواهيم كه ما را آشنا كنند به لسان قرآن زبان قرآن يك زبان خاصى است ، ما آشنا شويم به آن زبانى كه با آن زبان ، قرآن وارد شده است ، قرآن مثل انسان مى مند كه يك موجودى است همه چيز دارد ، منتها مثل انسان بالفعل مى ماند ، قرآن يك سفره اى است كه خدا پهن كرده براى همه ى بشر ، يك سفره پهنى است ، هر كس به اندازه اى اشتهايش از آن مىتواند استفاده كند ، و اگر مريض نباشد كه بى اشتها بشود ، امراض قلبيه آدم را