وَ هُوَ مُحْسِنٌ حال است از ضمير « اسلم » يعنى با اينكه به تمام قوى و مشاعر متوجه به حق گرديده اعمال و افعالش نيز بر وجه نيكو به عمل آمده و منقاد و مطيع قانون شرع گرديده چنانچه در حديثى حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم به ابا ذر فرمود « عبادت كن خدا را بطورى كه گويا او را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى او تو را مىبيند و اينطور عبادت كردن كاشف از حقيقت ايمان و اسلام است ، و در حديث قدسى است « كه عبد در نتيجه عمل نمودن بنوافل بجايى رسد كه حق چشم او مىشود كه به او مىبيند و گوش او مىشود كه به او ميشنود تا آخر حديث » . فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ « عند » در لغت بمعنى قرب و نزديكى است پس چنين كسى كه به تمام قوى و مشاعر تسليم حق گرديد مقام عنديت پيدا مىكند و آن مقام بلندى است كه تنها عده‌اى از نفوس زكيه بشر و ملائكه مقربين دانسته در آن مقام راه يابند در شأن نفوس زكيه شهداء است بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ سوره بقره آيه 149 و در شأن ملائكه مقربين است إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ سوره اعراف آيه 205 وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ البته چنين است كسى كه مقام عنديت پيدا نموده و در مقام امن و امان منزل گزيد چگونه بر گذشته محزون است و بر آينده خوفناك زيرا چنانچه گفته شد كسى كه به تمام قوى و مشاعر تسليم اوامر تكوينى و تشريعى حق گرديد و مثل مرده بدست غسال تمامى امور خود را تسليم بوى نمود بطورى كه از خود اراده و خواستى اظهار نميدارد مگر آنچه را كه او خواسته و در باره او اجرا گردانيده چنين كسى ديگر در باره او خوف و حزنى تصور ندارد نه در دنيا و نه در آخرت . وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى عَلى شَيْءٍ ابن عباس گفته شأن نزول آيه اين است كه چون نصارى نجران آمدند نزد