وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ شايد اشاره به اين باشد كه سؤال ناروا از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلّم نمودن و درخواست نمودن چيز محال و آنچه لايق سؤال نيست كفر است و كسى كه تبديل نمايد كفر را به ايمان كه بجاى ايمان كفر گزيند . فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ چنين كسى راه راست مستقيم را گم كرده و مثل كسى ماند كه وسط جاده سرگردان ماند . وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً مفسرين در شأن نزول آيه چنين گويند كه بعد از جنگ احد و شكست خوردن مسلمانها دو نفر از يهوديان بنام فيحاس بن عاد و زيد بن قيس به دو نفر از مسلمانها بنام عمار ياسر و حذيفه يمانى برخورد نمودند و گفتند اگر پيغمبر شما حق بود نبايد چنين شكستى بخورد شما از او برگرديد و بدين ما در آئيد . عمار ياسر گفت شما راجع بنقض عهد و ميثاق چه عقيده داريد گفتند شكستن عهد گناه بزرگى است گفتند ما با خداى تعالى عهد كرده‌ايم كه هرگز بمحمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كافر نگرديم ، فيحاس گفت اين مرد كلام درست و صحيح ميگويد عمار گفت « رضيت باللّه ربّا و بالإسلام دينا و بمحمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم نبيا و بعلى عليه السلام اماما و بالقرآن كتابا و بالكعبة قبلة و بالمؤمنين اخوانا » چون اين خبر برسول اكرم رسيد فرمود خير و سعادت و رستگارى يافتيد . حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ از راه حسدى كه مأخوذ در طبيعت آنهاست جديّت ميكنند كه شما را از ايمان بكفر برگردانند با اينكه حقيقت و حقانيت دين اسلام بر آنها مكشوف گرديده .