16 - اظهار نموده كه اين قانون از نوشتن و گواه طلبيدن و تحمل شهادت و اداء شهادت و عدالت شاهد اين امور در جايى است كه معامله نسيه يا معامله سلم يا قرض و دين باشد لكن معامله نقدى محتاج به اين گونه امور نميباشد 17 - در تجارت نقدى اگر چه نوشتن نميخواهد لكن گواه ميخواهد و بايستى شاهد به حق گواهى دهد 18 - باز نمود كه كسى كه بر خلاف واقع شهادت دهد فاسق است 19 - موعظه ميفرمايد آنها را كه از خدا بترسيد 20 - تذكر ميدهد كه بدانيد اين قوانين از جانب خداوند است زيرا كه اوست عالم به آنچه صلاح يا فساد در آن است 21 - اگر در سفر باشيد و نوشتن ميسر نشود وثيقه و رهنى بايد بگيريد 22 - اظهار مينمايد كه وثيقه و رهن گرفتن در جائيست كه اطمينانى بر مديون نباشد كه اگر اطمينان در بين باشد وثيقه و گرو لازم نيست 23 - بايستى از خدا بترسيد و بآنكس كه بوى اطمينان شده خلاف ننمايد و خود را خائن نگرداند 24 - موعظه بشاهد است كه نبايد شاهد كتمان شهادت كند 25 - اگر كتمان شهادت كنى دلت كه امير و سلطان بدنت مىباشد خائن و آثم و فاجر گردد و وقتى دلت فاسد گشت اعضاء كه تحت اختيار ويند چه فضيلت دارند . ( تفسير ابو الفتوح ) بعضى ديگر از مفسرين از آيه بيست حكم استخراج نموده‌اند نظر به اينكه بعضى از اين استظهاراتى كه ابو الفتوح نموده حكم زائدى نيست بلكه يك حكم است به دو عنوان در آيه تقرير شده و اگر خواهى مطلب معلومت گردد به آيه مراجعه نما و در آن دقت كن .