بريزد روى سنگ سختى كه خاك روى آن را گرفته و باران درشت قطره بر وى ريزش كند كه غبار آن نيز بشويد كه نتوانند حاصلى از آن تحصيل كنند و خداوند هدايت و رهنمايى نميكند جماعت كفار را ، و مثال كسانى كه مالهاى خود را انفاق ميكنند براى خوشنودى خدا با كمال اطمينان نفس ( بلطف خدا ) مثل دانه‌ايست كه در زمين هموار بريزند و باران بسيار بر آن ريزش كند پس حاصل آن دو برابر گردد ( كه منتظر بود ) و اگر باران درشت قطره بر آن نريزد و باران ملايم بر آن ريزد ( و بثمر رسد ) و خدا به آنچه مىكند بيناست ، آيا دوست ميدارد يكى از شماها كه او را باغى باشد از خرما و انگور كه زير درختان آن آب جارى باشد و در آن از هر ميوه‌اى موجود باشد و برسد بپيرى و اولادهاى كوچكى داشته باشد ناگاه بادى آتشبار بوزد و تمام حاصل وى را بسوزاند ( اين مثال كسانى است كه عمل آنها براى رياء و خودنمايى است ) اين چنين خداوند براى شما بيان مىكند آيات خود را شايد تفكر و تدبر نمائيد ، اى مؤمنين در راه خدا انفاق كنيد از پاكيزه‌ترين چيزى كه بدست آورده‌ايد و از آنچه براى شما از زمين بيرون آورده‌ايم و چيزهايى كه خودتان از آن چشم ميپوشيد و اعتنايى نداريد انفاق ننمائيد و بدانيد كه خداوند بذات خود بىنياز و صاحب صفات ستوده است ، شيطان بشما وعده فقر ميدهد و بشما امر بفحشاء و منكر مينمايد و خداوند بشما وعده مغفرت و آمرزش و احسان ميدهد و خدا صاحب رحمت غير متناهى و بهر چيز عالم و دانا است ؛ خدا فيض حكمت و دانش عطا مىكند بهر كس بخواهد و كسى كه به او حكمت عنايت گرديد به او خير بسيارى عطا نموده و متذكر نيستند و نميفهمند مگر صاحبان عقل . توضيح آيات يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى خطاب بمؤمنين نموده كه بخششهاى خود را بمنت نهادن بر فقير بىنوا و ايذاء به آن باطل نكنيد ؛ ظاهرا مقصود از بطلان در مورد منت و ايذاء انتفاء اثر آن