قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ پس از آنكه عزيز را زنده گردانيديم بتوسط ملكى يا ندايى از وى سؤال شد چه قدر خواب رفتى گفت يا يك روز يا بعضى از روز . فَانْظُرْ إِلى طَعامِكَ وَ شَرابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَ انْظُرْ إِلى حِمارِكَ وَ لِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ بوى خطاب شد نگاه كن و ببين چگونه طعام و مشروب تو فاسد نگشته و به همان حال اوليه خود باقى است و نيز نظر كن و ببين چگونه خر تو استخوان و پوست و گوشت آن پوسيده گرديده و از هم پاشيده و براى نشانه قدرت خود ترا زنده گردانيديم تا مردم بدانند كه قدرت بر هر چيزى داريم . در اين مبارك آيه دو علامت و نشانه براى كمال قدرت خود نشان ميدهد يكى راجع به همين عالم كه روى قاعده طبيعى طعام و خوردنى و نيز آشاميدنى در مدت كمى فاسد و خراب ميگردد و ماندن طعام تا يكصد سال از محالات عادى بشمار ميرود ميخواهد ببشر بفهماند كه قدرت و استيلاى او فوق عالم طبيعت است و اصلا در مقابل قدرت غير متناهى آن قادر متعال محالى متصور نميگردد بلكه اراده او نافذ و قدرت او مستولى بر هر ممكنى است و نظام طبيعى نيز بامر تكوينى الهى روى پايه حكمت آراسته گرديده و ديگر راجع بامر معاد و عالم قيامت كه زنده شدن مردگان در روز رستاخيز امرى است ممكن و قادر حكيم توانا است بر عود دادن ارواح بجسدهايشان . وَ انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَيْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً پس از آنكه بعد از صد سال روح مفارقت كرده عزيز بر ميگردد به بدنش و زنده ميگردد خطاب عزت ميرسد اگر خواهى قدرت الهى را بنگرى نظر كن به استخوان پوسيده خرت و ببين چگونه قادر توانا اين استخوانها را با هم تضميم ميگرداند و به روى آن گوشت ميروياند و خرت را زنده مىگرداند و اعصاب و رگها و تمام اعضاى آن را با يكديگر تنظيم مىگرداند و بر روى آن گوشت ميروياند و خرت را زنده مىگرداند .