و در حديث ديگر هر كس اين آيه را پشت نمازهاى فريضه‌اش بخواند هيچ چيز وى را مانع از بهشت نمىگردد مگر مرگ و كسى بر اين آيه مداومت نمىنمايد مگر صديقى يا عابدى و كسى كه وقت خواب آية الكرسى بخواند خداوند خودش و خانه‌اش و خانه چند همسايه كه در اطراف وى است ايمن ميگرداند و غير اينها از اخبار و احاديث در فضيلت آية الكرسى بسيار است . از بعضى دانشمندان است كه آية الكرسى سيادت و شرافت دارد بر هر يك يك از آيات قرآنى و از جامع‌ترين و شامل‌ترين معارف و خصوصيات علم توحيد بشمار ميرود و روح قرآن و جوهر و لبّ آيات و روح معانى در آن مندرج است و زبده معارف از معرفت ذات الهى است و صفات و افعال او در آن منطوى است و هيچ آيه از آيات الهى اينطور جامع به نظر نمىآيد . زيرا « اللَّه » اشاره دارد بذاتى كه متصف است بواجب الوجودى و غناى ذاتى لا إِلهَ إِلَّا هُوَ اشاره دارد بتوحيد ذات و نفى شريك و انباز و مثل و ضد و ند الْحَيُّ الْقَيُّومُ اشاره دارد بصفات جمال و جلالت و عظمت خداوندى او مثل علم و قدرت و حكمت و اراده و مشيت كه تمامى صفات ذو الجلال منطوى در معنى حيات است زيرا كه « حى » موجود فعال و دراك را گويند و ذات احديت بذات خود دراك و فعال است كه ادراك هر مدركى منطوى و ناشى از ادراك اوست چنانچه هر كجا علم و قدرت و كمالى در عالم مشاهده گردد ترشحى است از منبع فيض ازلى و قطره‌اى است از درياى رحمت غير متناهى . « قيوم » است كه قائم بذات خود و قوام هستى تمامى موجودات و هر كمال و بهايى كه در ممكنات ديده مىشود بازگشت آن بقيوميت اوست زيرا كه ممكن در مرتبه ذات فاقد هر كمال و فضيلتى است و ليسيت ذاتى دارد كه از خود هيچ ندارد و قوله تعالى يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ اشاره به همان فقر ذاتى و ليسيت وجودى است .