ترجمه : ( 2 / 254 - 246 ) آيا نديدى آن گروه بنى اسرائيل را بعد از موسى ( ع ) وقتى تقاضا كردند از پيمبرى كه بسوى آنها فرستاده شده بود كه رئيس براى ما تعيين نما كه در راه خدا جهاد كنيم آن پيمبر گفت وقتى جهاد براى شما واجب گردد مبادا نافرمانى كنيد گفتند چگونه حاضر نمىگرديم در راه خدا جهاد كنيم در صورتى كه ما را از شهر و ديار و پسرهاى خود بيرون كردند پس چون براى آنها جهاد واجب گرديد از حكم جهاد اعراض نمودند مگر عده كمى از آنها و خدا دانا است بستمكاران و پيمبر آنها گفت خداوند طالوت را بپادشاهى انتخاب نموده گفتند چگونه طالوت بر ما سلطان باشد در صورتى كه ما بسلطنت شايسته‌تريم زيرا كه او را ثروت و مالى نيست آن پيمبر در جواب آنها گفت خدا او را برگزيد و برترى داد بر شما و او را بعلم و دانش و قوّت جسمانى بر شما افزونى بخشيد و خداوند سلطنت عطا مىكند بهر كس بخواهد ، و پيمبر آنها به آنها گفت نشانه شاهى او اين است كه تابوتى كه در آن سكينة است و از آل موسى و از آل هارون باقى مانده ملائكه آن را از جانب پروردگار حمل نموده‌اند و اين تابوت هر آينه نشانه و علامتى است براى شما اگر شما ايمان داريد