قانون بعضى چنين بوده كه زن زنده را با شوهر مرده بسوزانند ، بعضى زن و شوهر مرده را در قبر دفن مينمودند بعضى منع ميكردند كه ديگر زن شوهر كند مثل نصارى و بعضى تا مدت يك سال بعد از فوت شوهر درست نميدانستند زن شوهر كند مثل اعراب در زمان جاهليت و بعضى تا نه ماه چنانچه در بعضى از ملل راقيه قانونشان همين طور است و بعضى يك مدت بلا معينى را منع مينمودند و اين قوانينى بود كه از روى سليقه و صلاحديد خود وضع مينمودند نظر به اينكه ازدواج و امتزاج مبنى بر اساس انس و الفت و محبت است و محبت لوازمى دارد كه مراعات آن لازم است و مراعات الفت و محبت اگر چه مشترك بين زن و شوهر است كه اگر چنين مراعاتى لازم باشد بايستى از طرفين انجام گيرد كه روى اين قاعده شوهرى كه زنش مرده باشد آن نيز بايد مدتى براى رعايت انس و محبت خوددارى نمايد غير از اينكه مراعات مقام محبت و انس براى زن مناسبتر و لازم‌تر است و شارع اسلام اين قاعده را تحديد نموده به چهار ماه و ده روز و حكم فرموده كه پس از اين مدت ديگر زن آزاد است و مختار نفس خود مىباشد كسى را بر وى تسلطى نيست . ( تفسير الميزان ) وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ تعريض در لغت مقابل تصريح آمده گاهى كلام صريحا گفته مىشود و گاهى بكنايه و اشاره و امثال اينها اظهار مىشود و پس از آنكه حكم طلاق و عده و احكام رضاع و شير دادن را بيان فرموده و اينكه براى زن ممنوع است در حال عده شوهر كند در مقام برآمده كه اگر مردى خواستگار زنى شد در حالى كه عده وى منقضى نشده اگر بكنايه و اشاره بوى بفهماند كه خواستگار وى است گناهى نكرده . مفسرين گويند تعريض اين است كه مثلا بگويد خدا به تو جمال و عقل داده و تو زن خوب صالح شايسته‌اى ميباشى و من تو را دوست دارم بدون اينكه خواستگارى از او نمايد و بعضى ديگر گفته‌اند نيز رواست هديه و تعارفى براى وى فرستد كه اينها علامت خواستگارى وى باشد .