فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ احصار بمعنى لغوى حبس و منع است و در اينجا مقصود اين است كسى كه مانعى پيدا نمود از اتمام نمودن اركان حج بعد از شروع در آن از مرض يا ترس بكيفر آن آن اندازه‌اى كه وى را ميسر است فديه دهد يعنى بعوض ناتمامى حج قربانى كند و بايست سر نتراشد تا اينكه عوض هر عملى كه نتوانسته بكند قربانى نمايد فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ اگر كسى از شما در حال احرام مريض باشد يا در سرش مرضى حادث شود از صداع يا غير آن كه براى رفع مرض لا بد بايستى سر بتراشد در همچه موردى سر بتراشد و جبران كند بفديه دادن . در روايات از ائمه طاهرين رسيده كه فديه سر تراشيدن در موقع مرض يكى از سه چيز است كه مخير بين آنها است : يا سه روز روزه بگيرد ، يا شش مسكين و در بعضى از روايات ده مسكين طعام دهد ، يا گوسفندى قربانى كند . فَإِذا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وقتى كه از دشمن مطمئن شديد يا از مرض بهبودى حاصل نموديد يا آنچه مانع از اتمام حج باشد بر طرف گرديد پس از آنچه ميسر است براى شما قربانى نمائيد . در تفسير مجمع البيان چنين گويد كه حج تمتع نزد ما براى كسى كه از حاضرين مسجد الحرام نباشد واجب و لازم است و حاضرين مسجد الحرام كسانى ميباشند كه در اطراف مكه دوازده ميل فاصله بيشتر ندارد ، و كسى كه خارج از اين حد باشد يعنى به مكه دور تر باشد از حاضرين مكه بشمار نمىرود ، و بايستى حج تمتع بجا آورد . و حج تمتع اين است كه در ماه حج محرم گردد و داخل مكه شود و طواف خانه كعبه نمايد و پس از سعى بين صفا و مروه تقصير كند و محل گردد و از احرام بيرون آيد پس از آن ثانيا از مسجد الحرام محرم گردد براى حج و به عرفات برود و از آنجا بمشعر پس از آن برگردد و اعمال حج را تمام كند ، و به آنچه در كتب فقهيه ذكر شده و تحديد