يك دفعه بر قلب مبارك پيمبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم فرود آمد در عالم ظاهر چون عالم تفرقه است به اين اعتبار آيه آيه بتدريج بر بدن مباركش فرود آمده پس به اين اعتبار آيات با هم جمع مىشود ماه مبارك رمضان ماهى است كه قرآن كه كتاب آسمانى و كلام سبحانى است از معدن فيض رحمانى فرود آمده و طريق هدايت و سعادت بشر را بنيكوتر بيانى و مليح‌ترين و شيرين‌ترين گفتارى ارائه ميدهد چنين كتاب جامعى در اين ماه فرود آمده و آن را قرآنش ناميده‌اند نظر به اينكه جامع و منطوى تمامى دستورات و قوانين جامعه بشرى است و فرقانش گويند نظر به اينكه جدا كننده بين حق و باطل است . فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ پس از شما كسى كه ماه رمضان را مشاهده نموده يعنى بطور قطع و يقين دانست كه داخل ماه رمضان گرديده موظف است كه حتما روزه بگيرد و اين حكم عمومى قطعى است كه تمام افراد بالغ عاقل سالم حاضر در موقع مشاهده ماه بايستى روزه بگيرند مگر اشخاصى كه در اين آيه و آيات ديگر استثناء گرديده‌اند و از حكم عموم خارج شده‌اند ، وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ و كسانى كه در اين آيه از حكم روزه خارج گرديده‌اند عده‌اى از افراد مكلفين ميباشند 1 - مريض است ، 2 - مسافر ، 3 - شيخ و شيخه و غير اينها كه از عموم خارج گرديده‌اند و فقهاء در كتب فقهيّه حدّ مرض را معين نموده‌اند كه آن مرضى كه افطار واجب مىگردد آن مرضى است كه به روزه داشتن بر شدت آن افزوده شود يا طولانى گردد يا اصلا در مورد مرض واقع شود كه روزه باعث توليد مرض شود كه در چنين مواردى بايستى به حكم قرآن افطار نمود و حد سفر و مسافر كه چه مسافرى و در چه سفرى بايست افطار نمود آن را نيز در كتب فقهيه فقهاء عنوان نموده‌اند و همچنين باقى افرادى كه از روزه معافند آن را نيز محدود نموده‌اند اينجا جاى بيان آن نيست .