كه براى امرار حيات شما و بجاى ماندن قواى طبيعى شماست بخوريد و متابعت سفراى الهى نمائيد و پيروى شيطان و شهوات خود ننمائيد ، و نسبت بمؤمنين امر است و چون مؤمنين تابع رسولند نه تابع شيطان اين است كه فقط ارشاد مينمايد ايشان را كه بشكرانه نعمتهاى غير متناهى الهى سپاس‌گزار باشيد « و در جزو اول اين تفسير اندازه‌اى راجع بشكر بحث نموديم كه خلاصه حقيقت شكر اين است كه هر نعمتى كه خداوند به انسان عطا نموده بايستى در همان مصرفى كه مقصود از بخشش آن بوده صرف گرداند « شكرا للَّه » بتنهايى كافى نيست . إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ اى مؤمنين بخوريد از مأكولات پاكيزه كه روزى شما قرار داديم و سپاس‌گزار ولى نعمت خود باشيد اگر ميدانيد فقط معبود شما آن است و جز او غير را عبادت نميكنيد زيرا بمقتضاى ايمان چشم و دل شما بسوى او نگران است و ابقاء حيات و روزى خود را بدست قدرت او ميدانيد و چشم اميد بسوى كرم وى داريد و از غير بريده و بكرم او پيوند نموده‌ايد . إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ پس از آنكه به آيه پيش يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ امر فرموده باكل طيبات و به آيه ديگر امر فرموده باكل آنچه در زمين است و تمام مأكولات را براى انسان مباح گردانيده و به اين آيه اخير استثناء مىكند و بيان ميفرمايد آنچه را كه داخل طيبات نيست و از تحت حليت خارج و از خبائث بشمار ميرود . و مقصود از ميته هر جانورى است كه بايستى بقانون شرع اسلام ذبح نمايند وقتى او را نكشند تا بميرد يا به غير دستور شارع ذبح نمايند آن ميته ميگردد و اكل آن حرام و نجس است ، و نيز خون و گوشت هر حيوانى كه به غير اسم خدا كشته شود تماما از عموم طيبات خارج و تحت خبائث واقع‌اند و مؤمنين مأذون در اكل و استعمال آنها نيستند .