فصل چهارم در سعى كردن است و در آن سه مقصد است : مقصد اوّل در آداب سعى ما بين صفا و مروه و مستحبات قبل از سعى است چون ارادهء سعى نمايد سنت است كه بيايد به نزد حجر الأسود ، و آن را ببوسد و دستها را يا بدن را بمالد يا اشاره كند ، پس بيايد به نزد چاه زمزم و خود يك دلو يا دو دلو آب بكشد از دلوى كه مقابل حجر الأسود است و بر سر و پشت و شكم بريزد و بخورد و اين دعا بخواند : « اللَّهمّ اجعله علما نافعا ورزقا واسعا و شفاء من كلّ داء و سقم » « 69 » . پس متوجه صفا شود از درى كه محاذى حجر الأسود است ، و آن درى است كه حضرت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از آن در بيرون رفت ، و آرام دل و تن برود بالاى كوه صفا ، تا نظر كند به خانهء كعبه ، و رو به ركن عراقى كند ، و حمد و ثناى الهى بجاى آورد ، و از نعمتهاى الهى به خاطر آورد ، پس هفت نوبت « اللَّه أكبر » بگويد ، و هفت نوبت « الحمد للَّه » ، و

--> « 69 » وسائل الشيعة 9 : 515 ، باب 2 از ابواب سعى ، حديث 2 .