فصل دوّم در طواف عمره است و در آن سه مقصد است : مقصد اوّل در مستحبّات دخول مكَّه و مسجد الحرام است تا زمان ارادهء طواف بدان كه سنّت است كه چون به حرم مكَّه برسد : از شتر فرود آيد ، و غسل دخول حرم كند ، و پاى برهنه كند ، و نعلين در دست گيرد ، و به اين عنوان داخل حرم بشود ، و در حديث است « 34 » كه هر كه چنين كند به جهت تواضع و فروتنى نسبت به حق تعالى ، خداوند عالم جلّ ذكره محو كند از او صد هزار گناه ، و بنويسد از براى او صد هزار حسنه ، و صد هزار حاجت او را بر آورده كند . و در وقت دخول حرم اين دعا بخواند : « اللَّهمّ إنّك قلت في كتابك ، و قولك الحقّ : * ( وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَعَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ ) * اللَّهمّ إنّي أرجو أن أكون ممّن أجاب دعوتك ، و قد جئت من شقّة بعيدة و فجّ عميق ، سامعا لندائك و مستجيبا لك مطيعا لأمرك ، و كلّ ذلك بفضلك عليّ

--> « 34 » وسائل الشيعة 9 : 315 ، باب اوّل از ابواب مقدّمات طواف ، حديث 1 .