امام موسى كاظم عليه السّلام به سخاوت مشهور بود و حتى « هنگامى كه مىشنيد شخصى دربارهء او سخن ناشايستى گفته ، يك كيسه زر برايش مىفرستاد » « 6 » ازاين‌رو ، در كرم و بخشش به آن حضرت مثال مىزدند . « 7 » اين گشاده‌دستى ، شك مهدى را به آن حضرت برانگيخت و گمان برد كه او سنت دريافت خمس از شيعيان را احيا مىكند ؛ اتهامى كه پدرش منصور نيز به امام جعفر صادق عليه السّلام وارد كرده بود . ازاين‌رو ، مهدى حضرت را به بغداد فراخواند و او را زندانى كرد . شبى مهدى امام على بن ابى طالب عليه السّلام را در خواب ديد كه او را به واسطهء قطع صله رحم سرزنش مىكند ، پس مهدى امام كاظم عليه السّلام را آزاد كرد ، اما از حضرت خواست كه قسم ياد كند كه بر او يا بر احدى از فرزندانش خروج نخواهد كرد . امام فرمود : « نه به خدا چنين نمىكنم و اين در شأن من نيست . » مهدى گفت : « راست گفتى . » سپس سه هزار دينار به حضرت داد و اجازه بازگشت امام كاظم عليه السّلام را به مدينه صادر كرد . « 8 »

--> - است ، ( ر . ك : مسند الامام الكاظم ) به‌ويژه ، مباحث كلامى دقيق و ارزش‌مندى دربارهء صفات خدا و مقابله با اهل حديث از ايشان به يادگار مانده است ، ( ر . ك : رسول جعفريان ، حيات فكرى و سياسى امامان شيعه ، انتشارات انصاريان ، 1380 ، ص 409 تا 421 ) . مأخذ نظر نويسنده ، كتاب نشأة الفكر الفلسفى دكتر على سامى نشار است كه به نظر مىرسد منظور سامى نشار ، مراجع حديثى اهل سنت بوده است ، اما نويسنده بدون تحقيق و دقت آن را نقل كرده است . نويسنده خود در جاى ديگر مىنويسد : « . . . حتى ان الراوى اذا روى الحديث عنه الامام الكاظم لا يسنده اليه بصريح اسمه . . . » كه دلالت بر قبول ذكر احاديث از ايشان در منابع حديثى دارد . ( مترجم ) . نشار ، نشأة الفكر الفلسفى فى الاسلام ، ج 2 ، ص 281 . ( 6 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 499 . ( 7 ) . خطيب بغدادى در تاريخ بغداد ، مىگويد : « كيسه‌هاى زرى كه موسى بن جعفر عليه السّلام مىبخشيد ، ضرب المثل بود . » ( تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 27 ) ( 8 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 500 .