عباسى ، ابراز نارضايتى كرد و به او گفت : « اى پسرعمو ، اگر همه اين‌ها را بكشى پس چه كسى بماند تا به ملك الهى مباهات كند ؟ ! » اما داوود بن على اين نصيحت را نپذيرفت و به سياست خون‌بار خود ادامه داد . « 1 » ظاهرا گوشه‌گيرى شيعهء اماميه ، در كنار پرداختن ابو العباس به نابودى بقاياى آثار دولت اموى ، فرصتى را براى قيام‌هاى شيعى فراهم نكرد ، ازاين‌رو ، هيچ كدام از علويان به دست ابو العباس كشته نشدند . اصفهانى مىگويد : « من خبرى ندارم از اين‌كه يكى از آنان را كشته باشد يا در مجلس خود نسبت به يكى از آن‌ها بدگويى و اهانت كرده باشد . » « 2 »

--> ( 1 ) . ابو الفدا ، المختصر فى اخبار البشر ، ج 2 ، ص 135 . ( 2 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 173 .