93 - گاه امام در بيم و گمنامى به سر مىبرد 294 امام على عليه السلام : صد البتّه زمين از كسى كه حجّتهاى خدا را بر پا دارد - آشكار و سرشناس يا بيمناك و گمنام - خالى نمىماند ، تا كه حجّتها و برهانهاى خداوند از بين نرود . 295 امام باقر عليه السلام : زمين ، بدون امام آشكار يا نهان باقى نمىماند . 94 - اگر امام نباشد ، زمين در هم فرو مىرود 296 امام صادق عليه السلام : اگر زمين بدون امام مىماند ، به يقين در هم فرو مىريخت . 297 امام صادق عليه السلام : در زمين هميشه حجّت هست ؛ زيرا مردم را اصلاح نمىكند مگر حجّت و زمين را به سامان نمىآورد مگر حجّت . 95 - فرا خواندن هر امّتى با امام و پيشواى آن قرآن : « ( به ياد آوريد ) روزى را كه هرگروهى از مردم را با پيشوايشان بخوانيم » . حديث : 298 امام صادق عليه السلام : چون روز قيامت شود . . . از سوى خداوند جلّ جلاله ، ندا مىآيد كه : هان ! هر كس در سراى دنيا به امامى اقتدا كرده است ، پس ، در پى او به همان جا رود كه او را مىبرند . در اين‌هنگام است كه « پيروى شدگان ازپيروان خود بيزارى مىجويند » . 96 - اهمّيت شناخت امام 299 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بميرد و امام خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلى مرده است . 300 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بدون داشتن امام بميرد به مرگ جاهلى مرده است . « 1 » 301 امام حسين عليه السلام - هنگامى كه از ايشان دربارهء شناخت خدا سؤال شد - فرمود : [ يعنى ] شناخت مردم هر زمان نسبت به امامى كه اطاعتش بر آنان واجب است . 302 امام صادق عليه السلام - دربارهء آيهء « و هر كه را حكمت داده شود به يقين ، خيرى فراوان داده شده است » - فرمود : [ يعنى ] فرمانبرى از خدا و شناخت امام . 303 امام صادق عليه السلام : امام راهنماى ميان خداوند عز و جل و آفريدگان اوست ؛ هر كه او را بشناسد مؤمن است و هر كه منكرش شود كافر . 304 امام صادق عليه السلام : كسى كه ما را نشناسد و منكر ما هم نباشد گمراه است ، تا آن كه به سوى هدايتى كه خدا بر او واجب كرده ، يعنى لزوم اطاعت از ما ، برگردد . و اگر در حال گمراهىاش بميرد ، خدا با او

--> ( 1 ) . ابن ابى الحديد مىنويسد : عبداللَّه بن عمر از بيعت با على عليه السلام سر باز زد ولى براى بيعت با عبدالملك مروان شبانه درِ خانهء حجّاج را كوبيد تا مبادا آن شب را بىامام به سر برد ؛ چون از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكرد كه فرمود : هر كه بدون داشتن امام بميرد به مرگ جاهلى مرده است . حجّاج نيز چنان او را حقير و خوار شمرد كه پايش را از بستر بيرون آورد و گفت : [ براى بيعت ] دستت را به همين بزن !