166 . مراقبت 839 - مراقبت خدا ، فرشتگان و اعضاى بدن قرآن : « همانا خداوند مراقب شماست » . « هيچ كلامى نمىگويد مگر آن كه در كنار آن مراقبى حاضر و آماده است » . حديث : 2650 امام على عليه السلام : بدانيد اى بندگان خدا كه ديده‌بانانى از وجود شما و جاسوسانى از اعضاى بدن شما و نگهبانان صادقى بر شما گماشته شده‌اند كه اعمال شما و شمار نَفَسهايتان را ثبت مىكنند . نه سياهى شب تار [ اعمال ] شما را از ديد آنها پوشيده مىدارد و نه دروازهء محكم و بسته ، شما را از آنان مخفى مىكند . ر . ك : فرشتگان ، باب 1664 . 840 - تشويق به مراقبتِ نفْس 2651 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در صحف ابراهيم آمده است كه : خردمند ، مادام كه خِردش از او گرفته نشده ، بايد ساعاتى را براى خود در نظر گيرد ؛ زمانى براى مناجات با پروردگارش عز و جل ، و زمانى براى محاسبهء نفس ، و زمانى براى انديشيدن در آنچه كه خداوند عز و جل به وى ارزانى داشته است و زمانى براى كامجويى خود از راه حلال ؛ زيرا اين زمان كمكى است به آن سه زمان ديگر و مايهء آسودگى و رفع خستگى دلها . 2652 امام على عليه السلام : از خود مراقبى بر خود بگمار ، و از دنياى خويش براى آخرتت بهره‌اى برگير . 2653 امام على عليه السلام : سزاوار است كه آدمى نگهبان نفس خود و مراقب دل و نگهدار زبان خويش باشد . 2654 امام على عليه السلام : خدا رحمت كند كسى ( بنده‌اى ) را كه سخن حكيمانه‌اى بشنود و پذيرايش شود ، و به راه راست فرا خوانده شود پس به آن نزديك گردد و كمربند راهنمايى را بگيرد و نجات يابد ، پروردگارش را در نظر داشته باشد و از گناه خويش بترسد . 2655 امام على عليه السلام : بر خردمند است كه بديهاىِ دينى و فكرى و اخلاقى و تربيتى خود را شماره كند و آنها را در سينهء خويش يا به صورت نوشته گرد آورد و در از بين بردن آنها بكوشد . 2656 امام صادق عليه السلام : از موعظه‌هاى خداى تبارك و تعالى به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود : اى عيسى ! هرجا هستى مرا در نظر داشته باش . 2657 امام صادق عليه السلام : هر كه دو روزش يكنواخت باشد مغبون است و هر كه فردايش بدتر از امروزش باشد فريب خورده است و هر كه كاستيهاى خود را جستجو نكند پيوسته در كاستى ماند و هر كه كاستىاش بپايد مرگ برايش بهتر است . ر . ك : غفلت ، باب 1434 . 841 - مراقبه و محاسبه 2658 امام كاظم عليه السلام : از ما نيست كسى كه هر روز به حساب نفس خود رسيدگى نكند . اگر كار خوبى كرده باشد از خداوند فزونتر بخواهد و اگر كار بدى كرده باشد از خداوند آمرزش بخواهد و به درگاه او توبه كند . ر . ك : حسابرسى ، باب 518 ، 519 .