2326 امام على عليه السلام - در مناجات شعبانيه - گفت : الهى ! مرا با ياد خود ، شيفته و سرگشتهء ياد خودت فرما و همّت مرا متوجّه نسيم پيروز نام‌هايت و جايگاه قدست گردان . 2327 امام على عليه السلام : از تو مسئلت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و مرا از آنان قرار دهى كه پيوسته به ياد تو هستند و عهد تو را نمىشكنند . 755 - ياد خدا در همه حال نيكوست قرآن : « هر آينه در آفرينش آسمانها و زمين و گردش شب و روز خردمندان را عبرتهاست ؛ آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته ، ياد مىكنند » . حديث : 2328 امام على عليه السلام - در سفارشهاى خويش به فرزندش حسن عليه السلام در هنگام وفات - فرمود : در همه حال به ياد خدا باش . 2329 امام صادق عليه السلام : موسى عليه السلام عرض كرد : پروردگارا ! [ گاه ] من در حالى هستم كه شأن تو را بالاتر از آن مىدانم كه يادت كنم . خداوند فرمود : اى موسى ! مرا در همه حال ياد كن . 756 - ياد كنندگان [ خدا ] 2330 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در ميان غافلانْ به ياد خدا باشد مانند كسى است كه در ميان فراريان [ از جنگ ] مىجنگد . 2331 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همه تشنه مىميرند ، مگر ذاكر خدا . 2332 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى بن عمران عليه السلام چون با پروردگار خويش به راز و نياز پرداخت عرض كرد : پروردگارا ! آيا تو از من دورى تا آوازت دهم يا به من نزديكى تا با تو نجوا كنم ؟ خداوند جلّ جلاله وحى فرمود : من همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند . 2333 امام على عليه السلام : هر كه به ياد خدا مشغول باشد خداوند او را خوشنام گرداند . 2334 امام على عليه السلام : كسى كه به ياد خداى سبحان باشد همنشين اوست . 2335 امام باقر عليه السلام : مؤمن تا زمانى كه به ياد خدا باشد ، ايستاده يا نشسته يا خفته ؛ پيوسته در نماز است ؛ خداوند متعال مىفرمايد : « آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته ، ياد مىكنند » . 2336 امام صادق عليه السلام : صاعقه به ياد كنندهء خداوند عز و جل گزند نمىرساند . 757 - خدا را ياد كنيد تا او شما را ياد كند قرآن : « مرا ياد كنيد تا شمارا ياد كنم ، و سپاسگزار من باشيد و به من كفر و ناسپاسى نورزيد » . حديث : 2337 امام صادق عليه السلام : خداوند متعال فرمود : اى پسر آدم ! در درون خود به ياد من باش تا من نيز در جانم به ياد تو باشم ؛ اى پسر آدم ! در خلوت به ياد من باش تا در خلوت به ياد تو باشم ؛ اى پسر آدم ! در ميان جمع مرا ياد كن تا تو را در ميان