1916 امام عسكرى عليه السلام - در تفسير « بسم اللَّه الرحمن الرحيم » - فرمود : اللَّه هموست كه هر مخلوقى در نيازها و گرفتاريها وقتى اميدش از همه ، جز او قطع مىشود و رشتهء هر سببى جز او بريده مىگردد ، به وى روى مىآورد . 2 قانون علّيّت قرآن : « آيا از ناچيز آفريده شده‌اند يا خود آفرينندهء خويشند ؟ يا آسمانها و زمين را آفريده‌اند ؟ نه ، بلكه به يقين نرسيده‌اند » . حديث : 1917 امام باقر عليه السلام - در پاسخ به يكى از علماى شام كه از ايشان پرسيد : . . . پس اشياء را از چيزى آفريده است يا از هيچ ؟ - فرمود : اشياء را آفريد نه از چيزى كه پيش از آن وجود داشته باشد . اگر شىء را از شىء آفريده باشد ، هرگز ميان او و اشياء انقطاع نبوده و همواره چيزى با خدا مىباشد . حال آن كه خدا بوده و چيزى با او نبوده است . 1918 امام صادق عليه السلام - در پاسخ به اين پرسش ابوشاكر ديصانى كه : دليل بر اين كه تو را آفريدگارى است چيست ؟ - فرمود : خودم را از دو حال خالى نيافتم : يا من خود را آفريده‌ام يا كسى ديگر مرا آفريده است . اگر من خود را آفريده‌ام از دو حال خارج نيستم : يا بوده‌ام و خود را آفريده‌ام و يا نبوده‌ام و خود را پديد آورده‌ام . اگر قبلًا بوده‌ام و خود را پديد آورده‌ام نيازى به پديد آوردن ندارم و اگر نبوده‌ام تو مىدانى كه معدوم چيزى را به وجود نمىآورد ، پس شقّ سوم ثابت مىشود و آن اين كه مرا آفريدگارى است و آن همان خداى پروردگار جهانيان است . ابوشاكر كه پاسخى براى گفتن نداشت ، برخاست . 3 نظام جهان 1919 امام على عليه السلام : اى انسانى كه در كمال اعتدال وتناسب آفريده شده‌اى و در تاريكيهاى زهدانها و پرده‌هاى تو بر تو شكل گرفته و پرورده شده‌اى ، آفرينشت از عصارهء گِلى آغاز شد و در جايگاهى آرام و امن تا زمانى مشخص و مهلتى تعيين شده نهاده شدى . آن گاه كه جنين هستى ، در شكم مادرت مىجنبى ، نه سخنى را پاسخ مىدهى و نه آوازى را مىشنوى . آن گاه از قرارگاه خود به سراىِ بيرون ، آورده شدى ، كه آن را نديده‌اى و راههاى كسب سود و منافع آن را نمىدانى . چه كسى تو را به مكيدن شير از پستان مادرت راهنمايى كرد ؟ و چه كسى جايگاههاى طلب و خواستن را به تو آموخت ؟ 1920 امام على عليه السلام - در بيشتر اوقات كه از نماز شب فراغت مىيافت - مىگفت : گواهى مىدهم كه آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست ، نشانه‌هايى بر وجود تو است و گواههايى بر آنچه به سوى آن دعوت كردى . هر آنچه حجّت تو را بيان مىكند و به پروردگارى تو گواهى مىدهد ، نشان آثار نعمتهاى تو و علايم تدبير تو را بر خود دارد . 1921 امام باقر عليه السلام - دربارهء آيهء « كسى كه در اين دنيا كور باشد در آخرت نيز كور است » - فرمود : كسى كه آفرينش آسمانها و زمين و گردش شب و روز و چرخش خورشيد و ماه و ديگر نشانه‌هاى شگفت آور او را به اين نكته رهنمون نشود كه در پس همهء