محمد الريشهري ( مترجم : شيخى )

207

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى )

54 . بيعت « 1 » 279 - بيعت با پيامبر بيعت با خداست قرآن : « آنان كه با تو بيعت مىكنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند . دست خدا بالاى دستهايشان است سپس هر كه بيعت را بشكند به زيان خود شكسته است . و هر كه بدان بيعت كه با خدا بسته است وفادار ماند به زودى او را پاداشى بزرگ دهد » . حديث : 929 تفسير القمّى : آيهء « هر آينه خداوند ازمؤمنان آن هنگام كه در زير درخت با تو بيعت كردند خشنود گشت و دانست كه در دلهايشان چه مىگذرد . پس آرامش را بر آنان نازل كرد و به فتحى نزديك پاداششان داد » دربارهء بيعت رضوان ( خشنودى ) نازل‌گشت و با بيعت كنندگان شرط كرد كه زان پس از كارهاى پيامبر ايراد نگيرند و از فرمانهاى او سرپيچى نكنند . خداوند عز و جل پس از نزول آيهء رضوان فرمود : « آنان كه با تو بيعت مىكنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند » . 930 صحيح مسلم - به نقل از سلمة بن‌اكوع ، درپاسخ به اين پرسش كه در روز حديبيّه با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر سر چه موضوعى بيعت كرديد ؟ - : بر سر مرگ . 280 - چگونگى بيعت زنان قرآن : « اى پيامبر ! وقتى زنان مؤمن نزد تو آمدند تا بيعت كنند كه چيزى را شريك خدا نگيرند و دزدى و زنا نكنند و فرزندان خود را نكشند و [ بچه‌هاى حرامزاده ] در ميان دست و پاى خود را با بهتان به شوهر نبندند و در كارهاى نيك نافرمانى تو نكنند ، با آنها بيعت كن و برايشان از خدا آمرزش بخواه كه خدا آمرزنده و مهربان است » . حديث : 931 امام جواد عليه السلام : بيعت پيامبر خدا با زنان‌بدين گونه بود كه دستش را در ظرف آبى فرو مىبرد و بيرون مىآورد و زنان نيز با اظهار اقرار و ايمان به خدا و تصديق پيامبرش دستان خود را در آن فرو مىبردند . 281 - بيعت شكنى قرآن : « و چون با خدا پيمان بستيد بدان وفا كنيد و سوگندهاى خود را پس از بستن مشكنيد با اينكه خدا را بر خود ضامن قرار داده‌ايد ؛ زيرا خداوند آنچه را انجام مىدهيد ، مىداند » . حديث : 932 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند با سه كس‌سخن نمىگويد : . . . مردى كه تنها براى اغراض دنيوى با امامى بيعت كند . اگر خواسته‌اش را برآورد به پيمانش وفادار مىماند و اگر بر نياورد دست مىكشد . 933 بحار الأنوار : امام على عليه السلام فرمود : همانا در دوزخ شهرى است به نام حصينه . از من نمىپرسيد در

--> ( 1 ) . پيمان بستن به فرمان بردارى و اطاعت از كسى . در تاريخ اسلام چنين مرسوم بود كه آن كس كه پيمان طاعت مىبست دست خود را در دست پيامبر يا خليفه مىگذاشت .